بود ختم رسل جدّم كه پا بر عرش اعلا زد ***** بود دست خدا بابم، كزو بگرفت انگشتر
به ديوان بقا شيرازه‌ى اوراق امكانم ***** ز جمع آفرينش فردم و ايجاد را دفتر
من آن نخلم كه حقّم كِشت و دستش آبيار آمد ***** رسولم كرد دهقانى بتولم ساخت بارآور
دو گيتى را منم آمر فلك بر دور من دائر ***** ملك از خدمتم فاخر جهان را حضرتم مفخر
قلوب اهل بيتش را منم مطلب، منم مقصد ***** سراى آفرينش را منم زينت، منم زيور
دمم روح القدس را دم كه با مريم شود محرم ***** وز آن دم عيسى مريم ببخشد روح بر عازر١
ز چهرم مهر نورانى سراندر مهر من فانى ***** كنم از نور پيشانى جمال صبح را انور
فنا را چون شدم سالك بقا را آمدم مالك ***** دو عالم غير من هالك منم وجه اللّه اكبر
دو گيتى عبدو من شاهم، خدا بخشنده اينجا هم ***** حسينم صبغة اللّهم، نه رنگ احمر و اصفر
حقيقت كعبه‌ى دلها طواف كوى من باشد ***** كه در حولش بود طائف منا و مكّه و مشعر
نگويم مر مرا جدّ است و مادر از ره نسبت ***** رسول اكرم امجد بتول اطيب اطهر
نگويم مجتبى باشد برادر مرتضى بابم ***** كه آن طوباى جنّت آمد و اين ساقى كوثر
شما آخر مسلمانم نمى‌دانيد مهمانم ***** ره آب از چه بر من بسته‌ايد اى بى‌حيا لشكر
خدا را گر مسلمانيد و من آخر مسلمانم ***** دريغ از آب مهمان را ندارد هيچ بدگوهر
نگشت اين نالها نافذ بر آن كفّار سنگين دل ***** نشد اين پندها راسخ بر آن جمعيّت منكر
بسان حلقه از هر گوشه بگرفتند گردش را ***** بدان تنگى كه صرصر را نبود از هيچ سو معبر
يكى رمحش به پهلو زد، يكى شمشير بر بازو ***** يكى زد بر دلش پيكان، يكى بر سينه‌اش خنجر
نبودى غير تسليما لاَمر اللّه گفتارش ***** در آن ساعت كه مى‌زد تيرها بر پيكرش نشتر
رضا و صبر و سلمى از وجودش در شهود آمد ***** كه گاهِ امتحان ظاهر نشد از هيچ پيغمبر
تحمّل كرد در عالم چنان كوه بلايى را ***** كه از يكپاره‌اش گرديد پشت اوليا چنبر
اگر برقى بجستى زين بلاء البرز امكان را ***** چنان بر خويش لرزيدى كه طفل از غرّش تندر
خليل حقّ اگر مجروح ديدى حلق اصغر را ***** پسر بگذاشتى خود را نهادى كارد بر خنجر
به جاى ماه با ناخن نبى بشكافتى دل را ***** بديدى منشق از شمشير اگر فرق على اكبر
على را گر خبر از زخم‌هاى پيكرش بودى ***** از آن تيغ دو پيكر خويش را كردى دو صد پيكر
از اين ماتم اگر بودى خبر حوّا و آدم را ***** نه آدم روى زن ديدى نه حوّا چهره‌ى شوهر
شنيدى اين مصيبت را گر از روح القدس عيسى ***** گُزيدى بطن مريم را نزادى هرگز از مادر
اگر رشحى ازين توفان گرفتى نوح را بر جان ***** ز بيم انداختى خود را به قعر لجه‌ى اخضر
نسيمى گر وزيدى بر سليمان زين مصيبت‌ها ***** چنان بگريختى از وى كه خيل پشّه از صرصر
گر اين بار امانت را فلك بر دوش مى‌كردى ***** چنان پشتش خم آوردى كه سودى روى براغبر
از اين بحر بلا گر قطره‌اى مى‌ريخت بر موسى ***** نهان مى‌شد در آب نيل يا در اشكمِ اژدر

[١] شخصى كه مرده بود و حضرت عيسى او را دوباره زنده كرد.