انديشه ناكم از غم بى‌يارى شما ***** در ماتم از خيال گرفتارى شما
ناچار خاطر همه آزردم ار نه من ***** هرگز رضا نى‌ام به دل آزارى شما
قطع نظر كنيد ز من هم كه بعد ازين ***** با نيزه است نوبت سردارى شما
كمتر كنيد سينه و كمتر به سر زنيد ***** كاين لحظه نيست وقت عزادارى شما
آبى بر آتشم نتوانيد زد ز اشك ***** افزود تابش دلم از زارى شما
كم نيست گر به ذّل اسيرى كنيد صبر ***** از عزّت شهادت ما، خوارى شما
در كارها خواست وكيل و كفيل من ***** كافى‌ست حفظ او به نگهدارى شما
هم خشم او كند طلب خون ما ز خصم
هم نصر او رسد به مددكارى شما

*
در داد تن به مرگ چو كارش ز جان گذشت ***** بگذاشت پاى بر سر جان و ز جهان گذشت
چندان به كشتگان خود از چشم دل گريست ***** كآب از ركاب بر شد و خون از عنان گذشت
پير فلك خميد چو آن پير خسته‌جان ***** بر نعش چاك‌چاك جوانى چنان گذشت
رخ بر رخش نهاد و به حسرت سرشك ريخت ***** اين داند آن كه از پسرى نوجوان گذشت
برق ستيزه، خشك و ترش، برگ و بار سوخت ***** بر يك بهار گلشن او صد خزان گذشت
مردان به خاك و خون همه خفتند تشنه‌كام ***** با آن كه موج اشك زنان از ميان گذشت

*
چون نوبت قتال ز ياران به شه فتاد ***** پاسى پس از مقاتله در قتلگه فتاد
چون زخم‌هاى خويش به گرداب خون بشست ***** چون مرغ پر به خون زده در خاك رَه فتاد
يا از عناد اهل حسد يوسفى عزيز ***** با پاره‌پاره پيكر عريان به چَه فتاد
در داغ مرگ او دل اسلام و كفر سوخت ***** و آتش به جان بتكده و خانقه فتاد
پس فوجى از سپاه چو سيلاب فتنه‌خي ***** ز از حربگاه آمد و در خيمه‌گه فتاد
بر روى بانوان حرم برقعى نماند ***** از فرق آفتاب سزد گر كله فتاد

*
تن‌هاى ياوران همه در خاك و خون تپان ***** سرهاى همرهان همه بر نيزه خون‌چكان
خونابه‌ى گلوى وى از چوب مى‌چكيد ***** يا خون گريست با همه آهن‌دلى سنان‌؟
تن‌ها قتيل تيغ‌گذاران لشكرى ***** سرها دليل ناقه‌سواران كاروان
تن‌ها به پاس شه همه بر آستان مقيم ***** سرها به سرپرستى اهل حرم روان
تن‌ها گواه حسرت سرهاى تشنه‌لب ***** سرها نشان پيكر مجروح كشتگان
تن‌ها كنايتى ز معادات دهر دون ***** سرها علامتى ز ستم‌هاى آسمان
زين ماجرا عجب نه اگر خون به جاى اشك ***** جارى بود ز ديده‌ى جبريل جاودان