***
چون رايت ستم به يزيد لعين رسيد ***** از كوفه نامه‌ها به امام مبين رسيد
كاى گشته انس و جان به سليمانيت مقرّ ***** در دست ديو سفله به ناحق نگين رسيد
آدم صفت بيا و زمين را خليفه باش ***** كابليس را خلافت روى زمين رسيد
هستى تو مستحقّ خلافت پس از حسن ***** ما را به اتّفاق، روايت چنين رسيد
باز آى سوى كوفه و بركش لواى دين ***** ورنه لواى كفر به چرخ برين رسيد
بهر هدايت ار نخرامى بدين ديار ***** خواهد خلل ز خصم به بنيان دين رسيد
گر دستگير ما نشوى روز بازخواست ***** گوييم دست ما نه به حبل المتين رسيد
چون نامه را بخواند، بدانست شاه دين ***** كاو را گه شدن به دم تيغ كين رسيد
نزديك شد كه دختر زهرا شود اسير ***** وقت شهادت پسر نازنين رسيد
با خويش گفت: «وقتى اداى امانت است
بيع بهشت را سرِ ما در ضمانت است»
بگرفت راه باديه سالار كربلا ***** مشتاق كشته گشتن و آماده‌ى بلا
درهاى آسمان همه شد باز و آمدند ***** در خدمتش ملايكه از عالم عُلا
آمد نخست حُرّ به سر راه شاه دين ***** هر سنگ مى‌زدش سوى خلد برين صلا
اول امير لشكر كين بود و اى عجب ***** شد اولين شهيد به شمشير ابتلا
شه در زمين باديه آمد فرود و گفت: ***** زين خاك يافت ديده‌ى اميد من جلا
بنمود مقتل شهدا را يكان يكان ***** فرمود آمديم به سوى وطن، ملا
ما والى ولايت رنج و مصيبتيم ***** با ما نيايد آنكه ندارد سرِ ولا
در تيره شب روانه به سوى وطن شويد ***** كز انفعال رفت نياريد بر ملا
افراشتند خيمه در آن عرصه‌ى الم
كامد برون ز كوفه علم از پى علم
چون شب فرو گرفت جهان را، شه شهيد ***** اصحاب را بخواند پى بيعت جديد
فرمود: يافتم همه اصحاب خويش را ***** اندر وفا يگانه و اندر صفا فريد
برداشتم ز گردشان عهد خويش را ***** جنت دهد جزاى شما خالق مجيد
ليكن برون رويد از اين ورطه‌ى خطر ***** شب تيره و به خواب گران لشكر عنيد
فردا قتيل تيغ مخواهيد خويش را ***** مقتول خواسته است به تنها مرا يزيد
گفتند كز تو باز نخواهيم داشت دست ***** گيريم ما چگونه سر خويش و تو وحيد؟
چون ديد شاه دين كه نخواهند بازگشت ***** هستند پايدار در آن محنت شديد