اطفال و عورتان پيغمبر برهنه تن ***** از پرده‌ى رضا همه افتاده بر قضا
فرزند مصطفى و جگر گوشه‌ى رسول ***** سر بر سر سنان و بدن بر سر ملا١
عريان بمانده پردگيان سراى وحى ***** مقتول گشته شاه سرا پرده‌ى عبا
قتل حسين و بردگى اهل بيت او ***** هست اعتبار و موعظه‌ى ما و غير ما
دل در جهان مبند كزو جان نبرده‌اند ***** پرورده‌ى پيمبر و فرزند پادشا
هر گه كه يادم آيد از آن سيّد شهيد ***** عيشم شود منغّص و عمرم شود هبا٢
اى بس بلا و رنج كه بر جان او رسيد ***** از جور و ظلم امّت بى‌رحم و بى‌حيا
در آرزوى آب چنويى بداد جان ***** لعنت برين جهان به نفرين بى‌وفا
آن روزها كه بود در آن شوم جايگاه ***** مانده چو مرغ در قفس از خوف بى‌رجا
با هر كسى همى به تلطّف حديث كرد ***** آن سيّد كريم نكو خُلق خوش لقا
تا آن شبى كه روز دگر بود قتل او ***** ميدادشان نويد و همى گفتشان ثنا
گويند كاين قدر شب عاشور گفته بود ***** آمد شب وداع چو تاريك شد هوا
روز دگر چنان كه شنيدى مصاف كرد ***** حاضر شده ز پيش و پس اعدا و اوليا
بر تن زره كشيده و بر دل گره زده ***** رويش ز غبن تافته، پشتش ز غم دو تا
از آسمان دولت او ماه گشته گم ***** و ز آفتاب صورت او گم گشته ضيا
در بوستان چهره و شاخ زبان او ***** از گل برفته رنگ و ز بلبل شده نوا
خونش چكيده از سر شمشير بر زمين ***** ياقوت در فشانده ز مينا به كهربا
از بهر شربتى به بَر لشكر يزيد ***** بر «من يزيد»٣ داشته جان گران‌بها
لب خشك از آتش دل و رخ ز آب ديده‌تر ***** دل با خداى برده و تن داده در قضا
بگرفته روى آب، سپاه يزيد شوم ***** بى‌آب چشم و سينه پر از آتش هوا
از نيزه‌ها چو بيشه شده حربگاهشان ***** ايشان در او خروشان چون شير و اژدها
بر آهوان خوب، مسلّط سگان زشت ***** بر عدل، ظلم چيره شده بر بقا، فنا
اينان در آب تشنه و ايشان به خونشان ***** از مهر سير گشته و ز كينه ناشتا
بر قهر خاندان نبوّت كشيده تيغ ***** تا چون كنندشان به جفا سر ز تن جدا
آهخته تيغ بر پسر شير كردگار ***** آن ياغيانِ باقىِ شمشيرِ مرتضى
ايشان قوى ز آلت و ساز و سلاح و اسب ***** و اينان ضعيف و تشنه و بى‌برگ و بى‌نوا
ميرو امام شرع، حسين على (ع) كه بود ***** خورشيد آسمان هُدى، شاه اوصيا
از چپ و راست حمله همى كرد چون پدر ***** تا بود در تنش نفسىّ و رگى به جا
خويش و تبار او شده از پيش او شهيد ***** فرد و وحيد مانده در آن موضع بلا

[١] در ملا - ملاء: آشكار، در ميان مردم.

[٢] هبا - هباء: گرد و غبار.

[٣] من يزيد: مزايده - حراج.