مرتضى اميرى اسفندقه فرزند حسين در سال ١٣٤٥ ه‌. ش در تهران پا به عرصه‌ى گيتى نهاد. تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در مشهد گذراند و ادامه‌ى آن را در مقطع كارشناسى در رشته‌ى ادبيات فارسى در دانشگاه تبريز به پايان برد.

اميرى سرودن شعر خويش را مرهون تشويقها و راهنمائى‌هاى مرحوم حاج شيخ محمد باقر صاعدى خراسانى كه از علماى بنام خراسان بود مى‌داند، و سپس با حضور فعال در انجمن‌هاى ادبى خراسان از شاعران پيش كسوت و متقدم آن ديار چون مرحوم احمد كمالپور «كمال»، مرحوم ذبيح اللّه صاحبكار «سهى» و استاد محمد قهرمان بهره‌هاى وافر برد و بر تعميق و غناى شعر خود افزود.

از اميرى تاكنون چند كتاب در زمينه‌ى شعر و شاعرى به بازار نشر راه يافته است كه از آن جمله مى‌توان از: كتاب «قتيل قبله»، «رستاخيز حركات»، «اين شرح شرحه شرحه» كه تحقيقى پيرامون تجلى ماه مبارك رمضان در ادوار شعر فارسى است، «گزيده ادبيات معاصر شماره ٣٤» و «بازوان مولايى» اشاره نمود.

اميرى اسفندقه در قالب كلاسيك متمايل به سرودن شعر با زبان معاصر است و در شعر نو قالب نيمايى را بهتر مى‌سرايد.

وى در سال ١٣٦٦ به استخدام آموزش و پرورش درآمد و هم اينك به عنوان معلم در مدارس مشهد تدريس مى‌كند.

-*-

غزل حر (١):
عاقبت جان تو در چشمه‌ى مهتاب افتاد ***** پيچشت داد خدا، در نفست تاب افتاد
نور در كاسه‌ى ظلمت‌زده‌ى چشمت ريخت ***** خواب از چشم تو اى شيفته‌ى خواب افتاد
چشمه شد، زمزمه شد، نور شد و نيلوفر ***** آن دل مرده كه يك چند به مرداب افتاد
كارت از پيله‌ى پوسيده به پرواز كشيد ***** عكس پروانه برون از قفس قاب افتاد
عادتت بود كه تكرار كنى بودن را ***** از سرت زشتى اين عادت ناباب افتاد
ماه را بى‌مدد طشت تماشا كردى ***** چشمت از ابروى پيوسته به محراب افتاد
چه كشش بود در آن جلوه‌ى مجذوب مگر ***** كه به يك جذبه چنين جان تو جذاب افتاد
شهد سرشار شهادت به تو ارزانى باد ***** آه از اين مردن شيرين، دهنم آب افتاد
امشب از هرم نفس‌هاى اهورايى تو ***** گرم در دفتر من اين غزل ناب افتاد

***

غزل حر (٢):
حسين آمد و آزاد از يزيدت كرد ***** خلاص از قفس وعده و وعيدت كرد
سياه بود و سياهى هر آنچه مى‌ديدى ***** تو را سپرد به آيينه، روسپيدت كرد
چه گفت با تو در آن لحظه‌هاى تشنه حسين‌؟ ***** كدام زمزمه سيراب از اميدت كرد؟
به دست و پاى تو بار چه قفل‌ها كه نبود ***** حسين آمد و سرشار از كليدت كرد