ترك جان از يار جانى مشكل است ***** بى‌تو يكدم زندگانى مشكل است
كاروان رفت و جرس در قال و قيل ***** كى ز همراهان به دنبال الرحيل
موسم قربان شدن تأخير شد ***** صبر نتوانم شهادت دير شد
نوبت فيض شهادت با من است ***** بردن گوى سعادت با من است
گر به سر دارى هواى وصل حور ***** شاه را باشد علمدارى ضرور
اى برادر جان علم كن استوار ***** در پس پشت برادر مردوار
چون علم گردد لواى شاهيم ***** كن به ميدان بلا همراهيم
من خليل اين دشت قربانگاه من ***** اى ذبيح من بيا همراه من
دست و تيغ از خون دشمن رنگ كن ***** پشت بر پشت برادر جنگ كن
از جلو سردار و از دنبال شاه ***** آرى آيد از پى سياره ماه
عازم ظلمت شدند از جانبين ***** مطلع نورين عباس و حسين
كوفى و شامى هجوم‌آور شدند ***** حمله‌ور بر سبط پيغمبر شدند
هريك از يك سمت لشكر چون نهنگ ***** غوطه‌ور گرديده در درياى جنگ
آن برادر هم چو قهر كردگار ***** اين برادر قابض ارواح‌وار
زان دو شير اوژن به دشت كربلا ***** محشر كبرى عيان شد برملا١

***
براى كيست كه در انس و جان عزاست هنوز ***** عزاى كيست كه صاحب عزا خداست هنوز
گذشت واقعه‌ى كربلا ولى جبرئيل ***** سياه در بر و در فكر كربلاست هنوز
كدام سرو چمان زين چمن فتاد به خاك ***** كه پشت پير فلك از غمش دوتاست هنوز
كدام رخ شده از قحط آب گاهى رنگ ***** كه رنگ مهر و مه از غصه كهرباست هنوز
ز خيمه‌گاه نشانى به جاست وز طفلان ***** نواى «يا ابتا العطش» به پاست هنوز
به فرش و لوله و شور و شين وا عليا ***** به عرش غلغله وا محمداست هنوز
مگر به شام اسيرند دختران حسين ***** و يا به كوفه هياهوى اشقياست هنوز
مگر به جسم حسين يوسف عزيز رسول ***** ز دست گرگ اجل پيرهن قباست هنوز
و يا به نيزه خاك مذلّت آن سروتن ***** برهنه مانده ز عمامه و رداست هنوز
هزار سال فزونتر گذشت از اين ماتم ***** هزار پاره دل ختم انبياست هنوز
هزار ماتم يحيى زمانه دارد ياد ***** همان به ياد شهيدان كربلاست هنوز
اگر چه دست خدا جان گرفته قابض صنع ***** خجل ز روى على شاه اولياست هنوز
هزار سال اگر خون، دگر بگريد عرش ***** بگويد اول اين درد بى‌دواست هنوز
هزار سال محرّم بتول پوشيده ***** لباس تعزيه و آن تعزيت به جاست هنوز
اگر نگشته شهيد ستم جوانانش ***** قباى سبز حسن نيلگون چراست هنوز٢

[١] طوفان البكاء؛ ص ٢٨٣.

[٢] همان؛ ص ٢١٩.