نه مانده غير او كسى از ياوران قوم ***** نه زنده غير او تنى از همرهان حَى١
آمد به سوى مقتل و بر هركه مى‌گذشت ***** مى‌شست ز آب ديده غبار از عِذار وى
بنهاد رو به روى برادر كه يا اخا ردر بركشيد تنگ پسر را كه يا بُنَى٢
غمگين مباش آمدمت اينك از قفا٣ ***** دل شاد دار ميرسمت اين زمان ز پى
آمد به سوى معركه آنگه زبان گشود
گفت اين حديث و خون دل از آسمان گشود

٤
منسوخ شد مگر به جهان ملّت نبى٤ ***** يا در جهان نماند كس از امّت نبى‌؟
ما را كشند و ياد كنند از نبى مگر ***** از امّت نبى نبود ملّت نبى
حقّ نبى چگونه فراموش شد چنين‌؟ ***** نگذشته است آنقدر از رحلت نبى
اينك به خون آل نبى رنگ كرده‌اند ***** دستى كه بود در گرو بيعت نبى
يا رب تو آگهى كه رعايت كسى نكرد ***** در حقّ اهل بيت نبى حرمت نبى
اين ظلم را جواب چه گويند روز حشر؟ ***** بر كوفيان تمام بود حجّت نبى
ما را چو نيست دست مكافات، داد ما ***** گيرد ز خصم، حكم حق و غيرت نبى
بس گفت اين حديث و جوابش كس نداد
لب تشنه كرد كوشش و آبش كس نداد

٥
چون تشنگى عنان ز كف شاه دين گرفت ***** از پشت زين قرار به روى زمين گرفت
پس بى‌حيايى، آه كه دستش بريده باد ***** از دست داد دين و سر از شاه دين گرفت
داغ شهادت على، ايّام تازه كرد ***** از نو جهان عزاى رسول امين گرفت
بر طشت مجتبى جگر پاره‌پاره ريخت ***** پهلوى حمزه چاك ز مضراب٥ كين گرفت
هم پاى پيل خاك حرم را به باد داد٦ ***** هم اهرمن ز دست سليمان نگين گرفت٧
از خاك، خون ناحق يحيى گرفت جوش ***** عيسى ز دار راه سپهر برين گرفت
گشتند انبيا همه گريان و بو البشر٨ ***** بر چشم تر ز شرم نبى، آستين گرفت
كردند پس به نيزه سرى را كه آفتاب
از شرم او نهفت رخ زرد در نقاب

[١] حى: قوم و قبيله، جمع آن احياء.

[٢] يا بنى: اى پسرك من، اى فرزند من.

[٣] قفا: از پى، از پشت سر.

[٤] ملّت: دين، آيين، شريعت.

[٥] مضراب: آلت زدن، زخمه.

[٦] مصراع اشاره به داستان اصحاب فيل كه در قرآن و قصص قرآن آمده دارد.

[٧] مصراع تلميحى به داستان ربودن خاتم حضرت سليمان (ع) توسط ديو است.

[٨] بو البشر: حضرت آدم (ع).