دانشنامه شعر عاشورایی - محمد زاده، مرضیه - الصفحة ١٦٧٨ - شيما تقيان پور
شيما تقيان پور
شيما تقيان پور فرزند صمد به سال ١٣٥١ ه. ش در قزوين ديده به جهان گشود. بعد از طى تحصيلات ابتدايى و متوسطه در زادگاه خود توانست از دانشگاه آزاد تاكستان در رشتهى الهيات ليسانس بگيرد.
از تقيان پور تاكنون دفتر شعرى با نام «مويرگهاى باران» چاپ و منتشر شده است. وى از شاعرههاى غزلسراى معاصر است و هم اكنون در صدا و سيماى استان قزوين به كار نويسندگى برنامه اشتغال دارد.
-*-
آتش:
زمين تا كران در خون،
تمام آسمان آتش *****
و دشتى زير پاى شب، در آن صد كهكشان، آتش
زمين و آسمان در هم گره
خوردند و پيچيدند *****
كه برپا كردهاى صدها هزاران كهكشان، آتش
«سرت بر نيزهها روئيده،
خواندى يك غزل گل را» ***** سراسر عشق و آينه، بمان در خون بخوان، آتش
به طوفان مىزنى هر شب،
تو هفتاد و دو كشتى را *****
ميان باد مىرقصد، فقط يك بادبان، آتش
دو بال سرخ روئيدند، جاى
دستهاى سبز ***** كنار علقمه غلطيد، صدها آسمان، آتش
***
غريبى خيمه زد بر دشت و
زينب اين سوى ميدان *****
برادر آن طرف مانده و دشتى در ميان آتش
***
آب و التهاب:
طرح دستى روى آب افتاده
بود ***** عشق هم در التهاب افتاده بود
دستهاى سبز بوى ياس داشت ***** رونق از گل از گلاب افتاده بود
تا به او شايد رساند
خويش را ***** آب هم در پيچ و تاب افتاده بود
با طلوع آفتاب صورتش ***** در دل شب اضطراب افتاده بود
خيمهها در زمهرير درد
سوخت ***** ز آسمانها آفتاب افتاده بود
چشمههاى تب زده در
انتظار ***** دستِ سقّا روى آب افتاده بود