١
باز اين چه نغمه است كه دستان سراى عشق ***** آهنگ ساز كرده به شور و نواى عشق
آن كاروان كجاست كه بانگ دَراى او ***** افكنده است غُلغُله در نينواى عشق
شور حسينى است مگر كز ره حجاز ***** ساز عراق كرده به برگ و نواى عشق
مانا عزيز فاطمه فرزند مصطفى‌ست ***** كوچ از مدينه كرده سوى كربلاى عشق
سوداگر خداست كه نقد روان به كف ***** بگرفته در معامله‌ى خونبهاى عشق
از سر به راه دوست دويده‌ست يار صدق ***** در نى نواى وصل دميده‌ست ناى عشق
با بانگ هُو هُوَ الحق و آواز دوست دوست ***** خواند به گوش عالميان ماجراى عشق
از جان و دل نهاده قدم در ره بلا
يعنى منم شهيد بيابان كربلا

٢
از آسمان هلال محرّم چو شد برون ***** رفت از دل زمين و زمان طاقت و سكون
ماه نو آمد از شفق سرخ آشكار ***** چون خنجر برهنه كه افتد به طشت خون
با پيكر خميده عيان گشت در سپه ***** ر شكل هلال چون رقم حرف حا و نون
بر لوح چرخ با قلم نور اين دو حرف ***** ما را به نام حسين است رهنمون
يعنى كه تا قيامت از آن ماجرا كه رفت ***** رمزى بود نوشته بر اين چرخ نيلگون
در كربلا چو شد عَلَم شاه دين بلند ***** گرديد رايت ستم و كفر سرنگون
فرياد از آن ستم كه به آل عبا رسيد ***** از شاميان ناكس و از كوفيان دون
اى كوفيان چه فتنه ز نو كرده‌ايد ساز
با آل مصطفى چه جفا كرده‌ايد باز

٣
آهنگ كوفه كرد ز يثرب امام دين ***** نور خدا و شمع هُدى ماه راستين
تا دستگاه كفر و ستم سرنگون كند ***** دست خدا درآمد گويى از آستين
خم كرد آسمان سر تعظيم سوى خاك ***** چو خونِ پاك شاه زمان ريخت بر زمين
زان خون فزود قدر چنان خاك پست را ***** كاندر بَرش حقير بوَد چرخ هفتمين
خورشيد كس نديد بدان گونه پر فروغ ***** ياقوت كس نديد بدان منزلت ثمين
از آن شرف كه خون شهيدان به خاك داد ***** سايند مهر و ماه بر او جَبْهه و جبين
شيطان نكرد سجده بر اين خاك زين سبب ***** او را لقب ز غيب رجيم آمد و لعين

[١] شش بند از اين تركيب‌بند در تيرماه ١٣٣٦ شمسى سروده شده (ذى الحجه ١٣٧٦ قمرى) و بند سوم و هشتم در سال ١٣٤٨ شمسى برابر با ١٣٨٩ قمرى سروده شده است.