بِشْرِ بْن بَراء (د ٧ یا ٨ق‌ / ٦٢٨ یا ٦٢٩م‌)، صحابی‌ پیامبر(ص‌). او از تیره بنی‌ سلمه‌ از قبیله خزرج بود (ابن‌ هشام‌، ١ / ٦٩٧، ٣ / ٣٥٨؛ ابن‌ عبدالبر، ١ / ١٦٧) و همراه پدرش در بیعت عقبۀ دوم‌ اسلام‌ آورد (ابن‌ سعد، ٣ / ٥٧٠؛ نیز نك‌ : ابن هشام‌، ٢ / ٨٦) و پیامبر (ص‌) پس‌ از هجرت‌، میان‌ او و واقد بن‌ عبدالله‌ تمیمی‌ عقد اخوت‌ بست‌ (ابن‌ سعد، ٣ / ٥٧٠ - ٥٧١؛ ابن‌ اثیر، ١ / ١٨٣).
بشر در بیشتر غزوات‌ مانند بدر، احد و خندق‌ شركت‌ داشت‌ (واقدی‌، ١ / ١٦٩، ٢٤٣، ٢ / ٦٧٧- ٦٧٨؛ ابن هشام‌، ٢ / ٣٣٣، ٣٥٤، ٣ / ٣٤٢، ٣٥٢، ٣٥٨؛ ابن‌ سعد، ٣ / ٥٧١؛ نیز نك‌ : شیخ‌ طوسی‌، ٩). با آنكه‌ ریاست‌ تیرۀ بنی‌ سلمه‌ با جدّ بن‌ قیس‌ بود، اما پیامبر(ص‌) گویا با توجه‌ به‌ ناخشنودی‌ اعضای‌ تیره‌ از او، بشر را سرور قوم‌ خواند (واقدی، ١ / ٥٩١؛ ابن هشام‌، ١ / ٤٦١؛ بلاذری‌، ١ / ٢٧٤؛ نیز نك‌ : ابونعیم‌، ٣ / ٧٦؛ ذهبی‌، ١ / ٢٦٩).
گفته‌اند كه‌ بشر در جریان غزوۂ خیبر (٧ق‌)، به‌ همراه‌ تنی‌ چند از صحابه‌، از گوشت زهرآلودی كه‌ زنی‌ یهودی‌ برای‌ پیامبر(ص‌) آورده‌ بود، خورد و مسموم شد (واقدی‌، ٢ / ٦٧٨؛ ابن‌ هشام‌، ٢ / ١٠٣-١٠٤؛ خلیفه‌، ١ / ٥٢). بنابر برخی‌ روایات‌، وی‌ پس‌ از یك‌ سال‌ بیماری‌ درگذشت‌ (ابن‌ سعد، ابن‌ عبدالبر، همانجاها).

مآخذ

ابن‌ اثیر، علی‌، اسد الغابة، بولاق‌، ١٢٨٠ق‌؛
ابن‌ سعد، محمد، الطبقات‌ الكبرێ، بیروت‌، دارصادر؛
ابن‌ عبدالبر، یوسف‌، الاستیعاب‌، به‌ كوشش‌ علی‌ محمد بجاوی‌، قاهره‌، ١٣٨٠ق‌ / ١٩٦٠م‌؛
ابن‌ هشام‌، عبدالملك‌، السیرة النبویـة، به‌ كوشش‌ مصطفی‌ سقا و دیگران‌، قاهره‌، ١٣٥٥ق‌؛
ابونعیم‌ اصفهانی‌، احمد، معرفـة الصحابــة، به‌ كوشش‌ محمد راضی‌، مدینه‌ / ریاض‌، ١٤٠٨ق‌؛
بلاذری‌، احمد، انساب‌ الاشراف‌، به‌ كوشش‌ محمد حمیدالله‌، قاهره‌، ١٩٥٩م‌؛
خلیفة بن‌ خیاط، تاریخ‌، به‌ كوشش‌ سهیل‌ زكار، دمشق‌، ١٩٦٠م‌؛
ذهبی‌، محمد، سیر اعلام‌ النبلاء، به‌ كوشش‌ شعیب‌ ارنؤوط و دیگران‌، بیروت‌، ١٤٠٦ق‌ / ١٩٨٦م‌؛
شیخ‌ طوسی‌، محمد، رجال‌، نجف‌، ١٣٨٠ق‌ / ١٩٦١م‌؛
واقدی‌، محمد، المغازی‌، به‌ كوشش‌ مارسدن‌ جونز، لندن‌، ١٩٦٦م‌.

شادی‌ دایی‌رضایی‌ مقدم‌