دائرة المعارف بزرگ اسلامی - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٨٥ - حرورا
حرورا
نویسنده (ها) :
پرویز امین
آخرین بروز رسانی :
دوشنبه ٦ آبان ١٣٩٨
تاریخچه مقاله
حَرورا، روستایی در نزدیکی کوفه و محل گرد آمدن خوارج پس از جنگ صفین. نام حرورا را مشتق از ریحالحرور به معنی باد گرم دانستهاند. این روستا از توابع شهر کوفه و به فاصلۀ نیم فرسخ تا این شهر بوده است (نک : حازمی، ١ / ٣٣٢؛ یاقوت، ٢ / ٢٤٦؛ ابن عبدالمنعم، ١٩٠).
شهرت این محل به سبب اجتماع خوارج در آن در پی موافقت امام علی(ع) با قرار حکمیت با معاویه بوده است. ازآنرو، این گروه به آنجا منسوب گردیدند و حروریه خوانده شدند (یاقوت، همانجا). هنگامی که امام(ع) از صفین بازگشت، خوارج در گروه ٠٠٠‘١٢ نفری در حرورا گرد آمدند و شبث بن ربعی تمیمی را امیر جنگ، و عبدالله بن کوّاء یشکری را امیر نماز نامیدند. پس از آنکه امام علی(ع) با این جماعت سخن گفت، ٠٠٠‘٨ تن از آنان بازگشتند (نک : یعقوبی، ٢ / ٢٢٣؛ طبری، ٥ / ٦٣؛ یاقوت، همانجا؛ ابناثیر، ٣ / ٣٢٦؛ ابن عبدالمنعم، ١٩٠-١٩١). پس از پایان حکمیت سخنگوی خوارج اعلام کرد که حروریها به ریاست عبدالله بن وهب نام خوارج به خود دادهاند (مورونی، ٤٦٩). به هنگام قیام مختار ثقفی، او برای دفع تهاجم نیروهای مصعب بن زبیر به کوفه، از آن شهر بیرون شد و در حرورا فرود آمد و آنجا را حایل میان نیروهای مهاجم و کوفه کرد (طبری، ٦ / ٩٩).
ماخذ
ابناثیر، الکامل؛ ابن عبدالمنعم حمیری، محمد، الروض المعطار، به کوشش احسان عباس، بیروت، ١٩٨٤ م؛ حازمی، محمد، الاماکن، دارالیمامة للبحث و الترجمة و النشر، ١٤١٥ ق؛ طبری، تاریخ؛ یاقوت، بلدان؛ یعقوبی، احمد، تاریخ، به کوشش هوتسما، لیدن، ١٩٦٩ م؛ نیز:
Morony, M. G., Iraq After the Muslim Conquest, Princeton, ١٩٨٤.
پرویز امین