مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٨٩٨ - نکته ٢
گرفتهاند، نظم و قانون نیز چیزی جز ترتب منظم فعلهای بینهایت بر فاعلهای بینهایت نیست. بنابراین منطق، جایی برای فاعل کل و صانع کل که طبعا خود، فاعل و صانعی ندارد باقی نمیماند.
محدود بودن مفاهیم الفاظ و کلمات از یک طرف، و انس اذهان به مفاهیم حسی و مادی از طرف دیگر، کار تفکر و تعمق در مسائل ماوراء الطبیعی را دشوار میسازد. ذهن برای اینکه آماده تفکرات ماوراء الطبیعی بشود مراحلی از تجرید باید طی نماید.
حقیقت این است که مفهوم «سهل و ممتنع» در مورد مسائل الهی بیش از هر مورد دیگر صدق میکند و این خود رازی دارد که به پیوند این مسائل با فطرت آدمی از یک طرف و با عقل و اندیشه او از طرف دیگر مربوط است.
راه عقل بر خلاف راه دل سر و کارش با مفاهیم و تصورات و الفاظ و کلمات است و همین جهت کار را دشوار میسازد، زیرا معانی ماوراء الطبیعی را در محدوده مفاهیم و تصورات عادی وارد کردن و در قالب الفاظ و کلمات جا دادن کاری شبیه دریا را در کوزه ریختن است:
معانی هرگز اندر حرف ناید | که بحر بیکران در ظرف ناید | |