مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٩٣٧ - نکته ٢

و هم او میگوید:

«گفتهاند که در عمق وجدان شعلهای فروزان است، انسان خود را آنچنانکه هست میبیند، از خودخواهیاش، حرصش، گمراهیها و کجفکریهایش و از غرور و نخوتش پرده برمیدارد، برای انجام تکلیف اخلاقی رام میشود، برای کسب خضوع فکری اقدام میکند؛ در همین هنگام سلطنت پرجلال آمرزش در برابر او پدیدار میگردد.» [١]

از جمله این دانشمندان ویلیام جیمز است. وی میگوید:

«هر قدر انگیزه و محرک میلهای ما از عالم طبیعت سرچشمه گرفته باشد غالب میلهای ما و آرزوهای ما از عالم ماوراء طبیعت سرچشمه گرفته، چرا که غالب آنها با حسابهای مادی و عقلانی جور در نمیآید.» [٢]

هم او میگوید:

«من به خوبی میپذیرم که سرچشمه زندگی مذهبی دل است، و قبول هم دارم که فرمولها و دستورالعملهای فلسفی مانند مطلب ترجمه شدهای است که اصل آن به زبان دیگری باشد.» [٣]

هم او میگوید:

«عموما معتقدند که ایمان خود را بر پایههای فلسفی محکم ساختهاند و حال آنکه مبنای فلسفی بر روی ایمان قرار دارد.» [٤]

پاسکال (( که به قول مرحوم فروغی «محبت را برتر از عقل میداند و بنیاد علم و اعتقاد را بر اشراق قلبی قرار میدهد» میگوید:

«به وجود خدا دل گواهی میدهد نه عقل، و ایمان از این راه به دست میآید.»

(٣- ٤) همان مدرک.