مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٨٨٨ - نکته ٢

جهان آن تو و تو مانده عاجز

ز تو محرومتر کس دیده هرگز؟!

چو محبوسان به یک منزل نشسته

به دست عجز پای خویش بسته

نشستی چون زنان در کوی ادبار

نمیداری ز جهل خویشتن عار

دلیران جهان آغشته در خون

تو سر پوشیده ننهی پای بیرون!

چه کردی فهم از «دین العجائز»

که بر خود جهل میداری تو جائز؟

اگر مردی برون آی و نظر کن

هر آنچ آید به پیشت زان گذر کن

میاسا یک زمان اندر مراحل

مشو موقوف همراه رواحل

خلیل آسا برو حق را طلب کن

شبی را روز و روزی را به شب کن

برو اندر پی خواجه به اسرا

تفرج کن همه آیات کبری

برون آی از سرای امّ هانی

بگو مطلق حدیث «من رآنی»