بدان مأمور بوده‌اند، اعلام رايت هدايت برافراشتند و به جهت تسخير مملكت ظاهرى و سلطنت بر قواى منفصله حيوانيّه كه به جاى خدم و فروع نفوس قدسيّه‌اند، نموده (كذا) مجاهده با كفّار و اشرار و فجّار كه لشكر ابليس با تلبيس‌اند، شعار و دثار جنود كرده، دمار از ايشان برآورده، قلع و قمع هر يك از مدن كافره و ظالمه و فاسقه فرمودند، و از براى اظهار دعوت و اقامت حجّت، به حسب عدالت و استقامت، به نور معرفت و هدايت چهره اديان و ملل و صفحه شرايع و نحل را مزيّن و منوّر گردانيدند: لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ‌ (نساء، ١٦٥).

و از مجمع انبياء و رسل و محفل هاديان و پيشوايان سبل، خورشيد سپهر رسالت و كعبه جهان فتوّت و قطب فلك اجتبى و ارض مقدّسه باديه اقتدا و فذلكه سر جمع حساب انبيا، محمد مصطفى، عليه و آله الصّلاة و السّلام من الملك الأعلى، را برگزيد و ذات مطهّرش را مزيد كرامت قرب و شرف مخصوص گردانيد كه «لي مع اللّه وقت لا يسعني فيه ملك مقرّب و لا نبيّ مرسل».

رقم او بود قسمت جان را

تخته لوح امر يزدان را