شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٩٥ - ٥٤٢٧ رزق المرء على قدر نيته
٥٤٢٢ رأى الرجل ميزان عقله.
رأى مرد ترازوى عقل اوست يعنى بآن عقل او را مىتوان سنجيد و از قدر استحكام و ضعف رأى و انديشه هر كس قدر عقل او را معلوم مىتوان كرد.
٥٤٢٣ رزق كل امرء مقدر كتقدير اجله.
روزى هر مردى تقدير كرده شده است مثل تقدير اجل او يعنى وقت مرگ او يا مدت زندگانى او.
قبل از اين مكرر مذكور شد كه تقدير هر يك از اينها گاهى حتمى است كه زياده و كم در آن اصلا نرود و گاهى مشروط بشرايطى چند است و بىآنها[١] گاه باشد كه زياد شود و گاه باشد كه كم شود نهايت آنچه بشود آن نيز در علم خدا باشد مانند همه آنچه واقع مىشود يا نمىشود.
٥٤٢٤ رأى العاقل ينجى.
رأى عاقل رستگار مىگرداند.
٥٤٢٥ رأى الجاهل يردى.
رأى جاهل هلاك مىگرداند يا مىاندازد يعنى در هلاكت يا زيان و خسران، و مراد اينست كه: عمل كردن براى هر يك از اين فقره و فقره سابق چنان و چنان است.
٥٤٢٦ رأى الرجل على قدر تجربته.
راى مرد بر قدر تجربه اوست پس هر چند تجربه و آزمايش كارها بيشتر كند راى و انديشه او محكمتر گردد.
٥٤٢٧ رزق المرء على قدر نيته.
روزى مرد بر قدر نيت اوست يعنى نيت و قصد مرد در توسعه دادن بر اهل
[١] - كذا، و گويا« به آنها» مناسبتر باشد.