شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٢٤٥ - ٥٩٧١ طوبى لمن كابد هواه، و كذب مناه، و رمى غرضا، و احرز عوضا
٥٩٦٨ طوبى لمن بوشر قلبه ببرد اليقين.
خوشا از براى كسى كه گردانيده شده باشد دل او مباشر سردى يقين. يعنى يقين بمعارف إلهيه داخل شده باشد در دل او چنانكه گويا كه پوست هر يك بپوست ديگرى رسيده و اضافه «سردى» از براى اينست كه در ميان عرب باعتبار گرمى بلاد ايشان سردى بغايت مطلوب است و بآن اعتبار از براى هر امر نيكوئى اثبات سردى ميكنند، يا اين كه طلب خنك كردن دل در ميانه هر طايفه شايع است پس اثبات سردى و خنكى از براى يقين كه داخل دل شود مناسب است و مراد خنك شدن دل است بسبب يقين.
٥٩٦٩ طوبى لمن عمل بسنة الدين، و اقتفى آثار النبيين.
خوشا از براى كسى كه عمل كند بسنت دين و پيروى كند آثار پيغمبران را.
مراد به «سنت دين» أحكام و أوامر و نواهى آنست و «آثار» بمعنى نشانهاست يعنى آنچه روايت شده از ايشان يا طريقه ايشان بوده در سلوك در هر باب.
٥٩٧٠ طوبى لمن قدم خالصا، و عمل صالحا، و اكتسب مذخورا، و اجتنب محذورا.
خوشا از براى كسى كه پيش فرستد خالصى را، و بكند عمل صالحى را، و كسب كند ذخيره گذاشته شده را، و دورى كند از حذر كرده شده. «پيش فرستد خالصى را» يعنى عملى را كه خالص باشد از براى حق تعالى. و «كسب كند ذخيره گذاشته شده را» يعنى چيزى را كه آنرا ذخيره آخرت كرده باشد، و دورى گزيند از حذر كرده شده يعنى از آنچه امر شده بحذر از آن و دورى كردن از آن.
٥٩٧١ طوبى لمن كابد هواه، و كذب مناه، و رمى غرضا، و احرز عوضا.