شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ١١٠ - ٥٤٧٦ زلة الرأى تأتى على الملك و تؤذن بالهلك
و خطا و غلطى كه در حكمى بكند گاه باشد كه آن حكم مدتها جارى شود ميانه جمعى كثير و بناى بسيارى از امور ايشان بر آن گذاشته شود پس بايد كه اهتمام عالم در اجتناب از گناه و حفظ خود از خطا و غلط بسيار زياده باشد از ديگران.
٥٤٧٣ زيارة بيت الله امن من عذاب جهنم.
زيارت خانه خدا ايمنى است از عذاب جهنم.
٥٤٧٤ زلة العالم كانكسار السفينة تغرق و تغرق[١] معها غيرها.
لغزش عالم مانند شكستن كشتى است كه غرق مىشود و غرق ميكند با خود غير خود را. از شرح فقره سابق سابق شرح اين فقره نيز ظاهر مىشود و محتاج ببيان ديگر نيست.
٥٤٧٥ زوال النعم بمنع حقوق الله منها و التقصير فى شكرها.
زايل شدن نعمتها بباز داشتن حقوق خدا مىشود از آنها، و تقصير كردن در شكر آنها.
٥٤٧٦ زلة الرأى تأتى على الملك و تؤذن بالهلك.
لغزش راى و انديشه هلاك ميكند پادشاهى را، و اعلام ميكند بهلاكت، يعنى گاه هست كه لغزشى كه در راى و تدبيرى بشود پادشاهى را زايل كند، و گاه هست كه سبب هلاك آن صاحب تدبير يا جمعى ديگر شود، و غرض اينست كه اهتمام و احتياط زياد در رايها و انديشهها بايد كرد كه مفسدههاى عظيم بر لغزش در آنها مترتب شود.
[١] - كذا صريحا بخط شارح( ره) و بهتر آن بود كه بقرائت ديگر كلمه نيز اشاره ميكرد زيرا كه تغريق و اغراق هر دو بمعنى غرق كردن ميباشد، در اقرب الموارد گفته:
« غرقه فى الماء و أغرقه فيه جعله يغرق، و غرق فى الماء( كعلم) غرقا غار فيه و رسب».