شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٩٢ - ٥٤١٣ رضاك بالدنيا من سوء اختيارك و شقاء جدك
هر كه سعى كند از براى آن و خود را نگاه دارد از معاصى البته برسد بآن و دريابد آنرا، بخلاف هر مطلبى از مطالب دنيوى كه ممكن است كه هر چند سعى كند از براى او حاصل نشود.
٥٤١٠ رضى الله سبحانه مقرون بطاعته.
خشنودى خداى سبحانه همراه است با فرمانبردارى او، يعنى هر كه فرمانبردارى خدا كند البته خدا راضى و خشنود گردد از او، پس آن راهى است كه البته آدمى را بمطلب رساند.
٥٤١١ رزقك يطلبك فارح نفسك من طلبه.
روزى تو طلب ميكند ترا پس آسايش ده خود را از طلب آن، مراد چنانكه مكرر مذكور شد اينست كه قدر ضرورى از روزى البته مىرسد و گويا آن طلب صاحب خود ميكند و سعى از براى آن در كار نيست پس بهتر اينست كه آدمى راضى شود بآن و آسايش دهد نفس خود را از سعى از براى روزى، و مشغول گردد بسعى از براى آخرت كه ناچارست از سعى از براى آن و بىآن بآن نتوان رسيد.
٥٤١٢ رضاك عن نفسك من فساد عقلك.
خشنود بودن تو از نفس خود از فساد عقل تست. يعنى هر كه از نفس خود راضى و خشنود باشد و اعتقاد اين داشته باشد كه اطاعت حق تعالى را چنانكه بايد بجا آورده اين نشان اينست كه عقل او فاسد است، زيرا كه اين محض عجب و خودبينى است، و هر چند آدمى اطاعت كند بايد خود را مقصر داند تا اين كه حق تعالى تفضل كند بر او.
٥٤١٣ رضاك بالدنيا من سوء اختيارك و شقاء جدك.