شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٦٢١ - ٧٢٠٤ كلما ازداد علم الرجل زادت عنايته بنفسه، و بذل فى رياضتها و صلاحها جهده
مراد به «ايمان بقدر» ايمان باينست كه در قضا و قدر حق تعالى أصلا حيف و جورى نشده و آنچه واقع مىشود از جانب حق تعالى همه از روى حكمت و مصلحت است و اگر در آنها ضررى از كسى بكسى برسد تلافى آن را حق تعالى بر وجه أكمل بكند، و همچنين ألم و مصيبتى كه از جانب حق تعالى بكسى برسد، و ظاهرست كه زيادتى عقل باعث قوت اين ايمان مىگردد و اين كه با وجود قوت اين ايمان سبك مىشمارد صاحب آن مصائب و نوائب روزگار را.
٧٢٠٣ كلما عظم قدر الشىء المنافس عليه عظمت الرزية لفقده.
هر آن گاه كه بزرگ باشد قدر چيزى كه منافسه كرده شود بر سر آن بزرگ است مصيبت از براى نيافتن آن، مراد به «منافسه» چنانكه مكرر مذكور شد اينست كه دو كس رغبت كنند در چيزى و هر يك خواهند آن را از براى اين كه باعث گرامى بودن او شود و بآن معارضه در كرم تواند كرد، و ظاهرست كه چنين چيزى هر چند عظيمتر باشد مصيبت نيافتن آن عظيمتر باشد و غرض تحريص مردم است بر سعى از براى آخرت و تحصيل آن، زيرا كه آن بزرگترين چيزهاست كه منافسه كرده شود بر سر آن، پس مصيبت نيافتن آن عظيمترين مصيبتها باشد، پس بقدر مقدور سعى بايد كرد از براى گرفتار نشدن بچنين مصيبتى.
٧٢٠٤ كلما ازداد علم الرجل زادت عنايته بنفسه، و بذل فى رياضتها و صلاحها جهده.
هر آن گاه زياد شود علم مرد زياد شود عنايت او بنفس خود، و صرف كند در رام كردن آن و صلاح آن طاقت خود را.
مراد به «عنايت او بنفس خود» اهتمام اوست در اصلاح حال آن و شايسته گردانيدن آن، و «صرف كند» تفسير و تأكيد آنست.