شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٥٢ - ٥٢٥٥ رأس الرذائل اصطناع الاراذل
سر حكمت دورى گزيدن از مكرهاست، يعنى مكر كردنها با مردم، و همچنين مكر كردنهاى مردم باين كه با خبر باشد از آنها و نگاهدارد خود را بقدر مقدور از آنها.
و مراد به «حكمت» چنانكه مكرر مذكور شد علم راست و كردار درست است يا خصوص يكى از آنها.
٥٢٥٠ رأس السخاء تعجيل العطاء.
سر سخاوت زود دادن عطاست، يعنى اول مراتب آنست يا عمده آنهاست.
٥٢٥١ رأس السخاء الزهد فى الدنيا.
سر سخاوت بىرغبتى در دنياست يعنى بىرغبتى در دنيا و گذشتن از سر آن افضل يا عمده افراد سخاوت و كرم است، يا اين كه سبب عمده است از براى آن. و در بعضى نسخهها «النجاة» بدل «السخاء» است و بنا بر اين معنى اينست كه: سر رستگارى بىرغبتى در دنياست.
٥٢٥٢ رأس الحكمة مداراة الناس.
سر حكمت يعنى علم راست و كردار درست مدارا كردن با مردم است.
٥٢٥٣ رأس الايمان الاحسان الى الناس.
سر ايمان احسان كردن با مردم است يعنى اين عمده نتايج و آثار ايمانست.
٥٢٥٤ رأس الفضائل اصطناع الافاضل.
سر فضيلتها يعنى افضل يا عمده آنها احسان كردن با افاضل است يعنى مردم شريف بلند مرتبه.
٥٢٥٥ رأس الرذائل اصطناع الاراذل.