شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٢٨ - ٥١٦٢ ذكر الله مطردة الشيطان
فرموده است آن حضرت ٧:)
٥١٥٩ ذاكر الله سبحانه مجالسه.
ياد كننده خدا كه پاك است او همنشين اوست، يعنى بمنزله اينست كه همنشين باشد با او سبحانه و تعالى.
٥١٦٠ ذاكر الله مؤانسه.
ياد كننده خدا مؤانس اوست، يعنى او با حق تعالى بلاتشبيه بمنزله دو كساند كه با يكديگر انس گرفته باشند.
٥١٦١ ذكر الله نور الايمان.
ياد خدا نور ايمانست.
٥١٦٢ ذكر الله مطردة[١] الشيطان.
ياد خدا محل يا آلت راندن شيطان است، يعنى بسبب آن شيطان رانده مىشود و دور مىگردد از آن ياد كننده.
[١] - شارح( ره) بر روى ميم« مطردة» زبر گذاشته و بزير آن زير و بر روى كلمه« معا» نوشته تا دليل باشد بر اين كه قرائت آن بهر دو وجه يعنى بفتح ميم و كسر آن هر دو درست است، پس بنا بر وجه فتح اسم مكان خواهد بود و بنا بر كسر اسم آلت، چنانكه از ترجمه شارح( ره) نيز صريحا بر مىآيد و چنانكه در نظائرش نيز از قبيل مطهره و مكيده و مصيده و مرضاة تصريح كردهاند فراجع ان شئت، و بنا بر فتح مىتوان مصدر ميمى نيز قرار داد.
و نظير اين است آنچه وارد شده در اين حديث كه در نهايه و مجمع البحرين نقل شده كه:
« التهجد مطردة الداء عن الجسد اى انها حالة من شأنها ابعاد الداء و هى مفعلة من الطرد يقال، طرده اذا أخرجه عن بلده و طردت الرجل طردا اذا أبعدته فهو مطرود و طريد».