شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٣٦٨ - ٦٣٤٦ غاية الايمان الايقان
فرموده است آن حضرت ٧:
٦٣٤٥ غاية الدين الايمان.
پايان دين ايمان است، ممكن است كه مراد اين باشد كه اعلاى مراتب دين ايمان است و مراد به «ايمان» تصديق بدل باشد و غرض اشاره باين باشد كه مجرد اعتراف بزبان مرتبهايست از دين كه بآن حكم مىشود باسلام و محفوظ مىماند خون و مال، نهايت مرتبه كامل آن كه باعث رستگارى باشد اينست كه بدل تصديق بآن بشود، يا مراد بايمان معنى اصطلاحى باشد كه اقرار بشهادتين يا اقرار بامامت ائمه هدى صلوات الله عليهم باشد و مراد اين باشد كه أعلاى مراتب دين آنست و پائينتر از آن اسلام است كه مجرد اقرار بشهادتين باشد چه آن مرتبه باشد از دين كه بمجرد آن حكم بخروج از كفر و بعضى احكام مثل طهارت و محفوظ ماندن مال و جان و غير آن مىشود، نهايت مرتبه كامل آن كه بآن سعادت أخروى حاصل شود ايمان است بمعنى مذكور.
و ممكن است كه مراد به «غايت» در اينجا علت غائى و غرض باشد و مراد اين باشد كه غرض و علت غائى از وضع دين و شرايع ايمان بخدا و تصديق بوجود او و معرفت اوست.
٦٣٤٦ غاية الايمان الايقان.
پايان ايمان يقين داشتن است، يعنى أعلاى مراتب آن اين است كه بعنوان يقين باشد يعنى اعتقاد جازمى از روى دليل و برهان باشد و از راه تقليد نباشد