شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٢٩٠ - ٦١١٣ عليك بالاخلاص فانه سبب قبول الاعمال و افضل الطاعة
لازم باش عمل شايسته را پس بدرستى كه آن توشه است بسوى بهشت.
٦١٠٨ عليك بالورع فانه خير صيانة.
لازم باش پرهيزگارى را پس بدرستى كه آن بهترين نگاهدارييست، پرهيزگارى را نگاهدارى گفتن باعتبار اينست كه آن نگاهدارى نفس است از محرمات
٦١٠٩ عليك بالامانة فانها افضل ديانة.
لازم باش امين بودن را پس بدرستى كه آن افزونتر ديندارييست.
٦١١٠ عليك بطاعة من لا تعذر بجهالته.
لازم باش فرمانبردارى كسى را كه معذور نيستى در ندانستن او. مراد امام زمان است چنانكه مشهور است حديث حضرت رسالت پناهى ٦ كه فرموده:
هر كه بميرد و نداند امام زمان خود را بميرد مردن جاهليت، يعنى كفار عرب كه پيش از اسلام بودند، و تعبير از امام باين عبارت اشاره بدليل وجوب فرمانبردارى اوست، چه ظاهرست كه كسى كه شناختن او واجب باشد فرمانبردارى او واجب باشد و اگر نه چه ثمره بر شناخت او مترتب شود؟!
٦١١١ عليك بحفظ كل امر لا تعذر باضاعته.
لازم باش نگاهدارى هر امرى را كه معذور نباشى در ضايع كردن آن. مراد تأكيد در محافظت بر واجبات است كه آدمى معذور نيست در ضايع كردن آنها.
٦١١٢ عليك بالاحسان فانه افضل زراعة و اربح بضاعة.
لازم باش احسان را پس بدرستى كه آن افزونتر زراعتى است، و سود كنندهتر سرمايهايست.
٦١١٣ عليك بالاخلاص فانه سبب قبول الاعمال و افضل الطاعة.