شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٢٣١ - ٥٩١٧ ضادوا الشره بالعفة
٥٩١٣ ضادوا الجزع بالصبر.
مخالفت كنيد جزع كردن را ببردبارى يعنى زايل كنيد آنرا از خود باكتساب اين، يا اختيار كنيد اين را بر آن.
٥٩١٤ ضادوا الشر بالخير.
مخالفت كنيد بدى را بخوبى يعنى زايل كنيد آن را از خود و بدل كنيد باين، يا اين كه اختيار كنيد خوبى را بر بدى، يا اين كه در برابر بدى مردم خوبى كنيد.
٥٩١٥ ضادوا الشهوة بالقمع.
مخالفت كنيد خواهش را بقمع، يعنى بكوبيدن آن و دفع آن.
٥٩١٦ ضادوا الطمع بالورع.
مخالفت كنيد طمع را بپرهيزگارى. يعنى زايل كنيد آن را از خود باكتساب پرهيزگارى يا اختيار كنيد اين را بر آن، و بر هر تقدير ظاهر اين فقره مباركه اينست كه طمع با پرهيزگارى جمع نشود و بنا بر اين بايد كه تخصيص داده شود بطمعى كه متضمن حرامى باشد يا حمل شود پرهيزگارى بر پرهيزگارى كامل كه پرهيزگارى از مكروهات نيز داخل باشد در آن خصوصا آنچه كراهت زيادى داشته باشد مانند طمع.
٥٩١٧ ضادوا الشره بالعفة.
مخالفت كنيد شره را بپرهيزگارى، «شره» بفتح شين بمعنى غلبه حرص است و بكسر شين[١] بنا بر گفته بعضى از اهل لغت بمعنى نشاط و تيزى جوانى است، و در
[١] - در سابق گفتيم كه« شره» از ماده« ش ر ه» است كه از نوع صحيح است و« شره» كه بمعنى نشاط و تيزى جوانى است بكسر شين و تضعيف راء و تاء زايده است و اصل ماده آن« ش ر ر» است پس از يك ماده نيستند، پس شارح( ره) اشتباه كرده است و مىتواند بود كه بعضى از لغويان بآن معنى در همان ماده« ش ر ه» تصريح كرده باشند كه من بر آن مطلع نشدهام و الله هو العالم بحقيقة الحال.