شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٤٤ - ٥٢١٦ رحم الله امرأ بادر الاجل و اكذب الامل و اخلص العمل
٥٢١٣ رحم الله عبدا سمع حكما فوعى، و دعى الى رشاد فدنى، و اخذ بحجزة هاد فنجا.
بيامرزد خدا بنده را كه بشنود حكمى را پس حفظ كند، و خوانده شود بسوى راه حقى پس نزديك گردد، و فرا گيرد حجزه راه نماينده را پس نجات يابد، مراد به «حكم» حكمى است از احكام شرع و مراد به «حفظ آن» حفظ آنست از براى عمل كردن بآن يا نقل كردن بديگران، و «فرا گيرد حجزه راه نماينده را» يعنى بدامن او چنگ بزند و از علم او استفاده كند و چنانكه او راهنمائى ميكند عمل نمايد، و اصل معنى «حجزه» بند ازار و ازار بستنگاه است اما «اخذ بحجزه» بمعنى تمسك و اعتصام ميباشد.
٥٢١٤ رحم الله امرأ علم ان نفسه خطاه الى اجله فبادر عمله و قصر امله.
بيامرزد خدا مردى را كه بداند كه نفسهاى او گامهاى اوست بسوى اجل او، پس تعجيل كند عمل خود را، و كوتاه كند اميد خود را.
٥٢١٥ رحم الله رجلا راى حقا فاعان عليه، و راى جورا فرده و كان عونا بالحق على صاحبه.
بيامرزد خدا مردى را كه ببيند حقى را پس يارى كند بر آن، و ببيند ستمى را پس بر گرداند آنرا، و بوده باشد يارى كننده بحق بر صاحب خود يعنى بر مصاحب و دوست خود.
٥٢١٦ رحم الله امرأ بادر الاجل و اكذب الامل و اخلص العمل.
بيامرزد خدا مردى را كه پيشى گيرد بر اجل، و دروغگو داند اميد را، و خالص