شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٥١٦ - ٦٨١١ قدم الاختبار، واجد الاستظهار فى اختيار الاخوان، و الا الجأك الاضطرار الى مقارنة الاشرار
بر أضراس، پس بدرستى كه اين كند كنندهترست مر شمشيرها را از سرها.
اين از جمله كلاميست كه در آن تعليم بعضى از آداب جنگ فرمودهاند و وجه «پيش انداختن زرهدار» و «پس انداختن بىزره» ظاهرست، و «أضراس» بمعنى دندانهاست يا خصوص سه دندان آخرين سه تا از بالا و سه تا از پائين از هر طرفى كه مجموع دوازده تا باشد و قبل ازين در فصل عين «عضوا على» تا (آخر) نقل و ترجمه و شرح شد نهايت در آنجا «النواجذ» بجاى «الاضراس» بود و مذكور شد كه «نواجذ» بمعنى مطلق دندانهاست يا چهار دندان آخر در هر طرفى دوتا، يكى از بالا و يكى از پائين. و ظاهر اينست كه مراد در اينجا مطلق دندانهاست و تغيير «نواجذ» و «أضراس» مجرد تغيير لفظى است كه از راويان شده بنا بر اين كه مراد يكى است.
٦٨١٠ قدم الاختبار فى اتخاذ الاخوان، فان الاختبار معيار يفرق بين الاخيار و الاشرار.
پيش انداز آزمايش را در فرا گرفتن برادران، پس بدرستى كه آزمايش معيارى است كه فرق ميكند ميانه نيكان و بدان، يعنى اگر خواهى كه برادران و دوستان از براى خود فراگيرى پيشتر آزمايش كن و هر كه را خوبى او ظاهر شود او را دوست خود فرا گير زيرا كه تا آزمايش نشود خوبان و بدان از هم جدا نشوند و ظاهر نگردند.
٦٨١١ قدم الاختبار، واجد الاستظهار فى اختيار الاخوان، و الا الجأك الاضطرار الى مقارنة الاشرار.
پيش انداز آزمايش را، و نيكو كن احتياط را در بر گزيدن برادران، و اگر نه ملجأ سازد ترا ضرورت بسوى همراهى بدان، يعنى پيشتر آزمايش مردم بكن و خوب احتياط بكن تا از آنان كه خوبى ايشان ظاهر شود برادران و مصاحبان فراگيرى و اگر پيش چنين نكنى گاه هست كه مضطر مىشوى بفرا گرفتن همراهان و مصاحبان، و چون آزمايش نكرده با بدان همراه و مصاحب گردى.