شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٦٢٧ - ٧٢٣٠ كرور الايام احلام، و لذاتها آلام، و مواهبها فناء و اسقام
و بسيار كن بر آن استظهار را، يعنى اختيار كار نيكو كن و بسيار كن بر آن احتياط و قوى پشت كردن را بتفكر و تأمل، تا اين كه هر چه كنى نيكو باشد و دلالت بر نيكوئى عقل و خرد تو كند.
٧٢٢٧ كسب العقل الاعتبار و الاستظهار، و كسب الجهل الغفلة و الاغترار.
كسب عقل عبرت گرفتن و احتياط است، و كسب جهل غافلى و فريب- خوردن است.
٧٢٢٨ كان المعنى سواها، و كان الحظ فى احراز دنياها.
اين فقره مباركه تتمه كلاميست و مربوط به آنست و تمام كلام در فصل حرف فا بلفظ مطلق نقل شده[١] و در آنجا ترجمه و شرح شد و حاجت اعاده نيست.
٧٢٢٩ كفر النعمة مزيلها، و شكرها مستديمها.
كفران نعمت زايل كننده آنست و شكر آن پاينده دارنده آن.
٧٢٣٠ كرور الايام احلام، و لذاتها آلام، و مواهبها فناء و اسقام.
گردش روزگار خوابى چند است، و لذتهاى آن المهاست، و بخششهاى آن فنا و بيماريهاست.
مراد به «بودن آن خوابها» اينست كه روزگار و آنچه در آن واقع مىشود بقا و ثباتى ندارد و بمنزله خوابهاست كه ديده مىشود و واقع گمان مىشود و آخر معلوم مىشود كه مجرد خيالى بوده و اصلى نداشته. و «لذتهاى آن المهاست» باعتبار اين كه آميخته به المهاست و در عقب دارد آنها را. و «بخششهاى آن فنا و بيماريهاست» يعنى بيماريها كه در آنها عارض مىشود و فانى شدن در عاقبت، و ممكن است كه مراد به «فناء» فانى شدن آن بخششها باشد و مراد اين باشد كه بخششهاى آنها همه
[١] - رجوع شود بص ٤٢٩ همين جزء بحديث شماره رديف ٦٥٨٣.