شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٦٣٢ - ٧٢٤٩ كفران الاحسان يوجب الحرمان
مىتوان خورد آنرا و ضررى ندارد يا هر يك نيكوست.
٧٢٤٦ كلامك محفوظ عليك، مخلد فى صحيفتك، فاجعله فيما يزلفك[١]، و اياك ان تطلقه فيما يوبقك.
سخن تو نگاهداشته شده است بر تو، پاينده داشته شده است در صحيفه تو، پس بگردان آنرا در آنچه نزديك گرداند ترا، و بپرهيز از اين كه رها كنى آنرا در آنچه هلاك گرداند ترا.
مراد اينست كه هر سخنى كه بگوئى در نامه أعمال تو ثبت مىشود تا جزاى آن بتو برسد اگر نيك باشد جزاى نيك و اگر بد باشد جزاى بد، و چنين نيست كه حساب و كتابى بر آنها نباشد پس بگردان سخنان خود را در آنچه باعث نزديكى بخداى سبحانه و قرب و منزلت نزد او باشد، و بپرهيز از اين كه سخنى گوئى كه باعث هلاكت تو گردد مانند دروغ و غيبت و دشنام.
٧٢٤٧ كافل المزيد الشكر.
ضامن زيادتى شكرست، يعنى زيادتى نعمت.
٧٢٤٨ كافل النصر الصبر.
ضامن يارى صبرست يعنى يارى خداى عز و جل.
٧٢٤٩ كفران الاحسان يوجب الحرمان.
[١] - نزديك باين مضمون است آنچه از بعضى سلاطين عجم نقل كردهاند:« الايام صحائف اعماركم فجلدوها بمحاسن اعمالكم» بلكه نسبت آن نيز بآن حضرت ٧ داده شده چنانكه در همين كتاب در جاى خود نقل شده، و نظير اين است آنچه جامى در بهارستان سروده:
|
سألتُ حبيبى الوصلَ منه دُعابَةً |
و أعْلَمُ أنَّ الوصل ليس يكونُ |
|
|
فمَاسَ دلالًا و ابتهاجاً و قال لى |
برفقٍ مجيباً( ما سألتَ يَهُونُ) |
|