شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٦١٥ - ٧١٨٧ كن مطيعا لله سبحانه و بذكره آنسا، و تمثل فى حال توليك عنه اقباله عليك، يدعوك الى عفوه، و يتغمدك بفضله
معامله شود با او» باعتبار اينست كه ستمكار كم است كه هر گاه معامله كند با كسى ستم بر او نكند، و أيضا مال او بىشبهه نباشد پس از آن راه نيز از معامله با او بر حذر بايد بود.
٧١٨٦ كن كالنحلة اذا اكلت اكلت طيبا، و اذا وضعت وضعت طيبا، و اذا وقعت على عود لم تكسره.
باش مانند زنبور عسل، هر گاه بخورد مىخورد پاكيزه را، و هر گاه بگذارد مىگذارد پاكيزه را، و هر گاه بنشيند بر شاخ درختى نشكند آنرا، مراد اينست كه چنانكه زنبور عسل هر گاه مىخورد هر شكوفه و گل و گياهى را مىخورد كه نيكو و پاكيزه باشد، و وقتى كه مىگذارد عسل مىگذارد كه نيكو و پاكيزه است، و بر شاخى كه مىنشيند گرانى نمىكند و نمىشكند آنرا، تو نيز هر گاه بخورى از چيزهاى حلال پاكيزه بخور، و آنچه بگذارى اعمال خير پاكيزه بگذار، و نرمى كن با مردم تا بر ايشان گران نباشى و خاطر كسى را نشكنى.
٧١٨٧ كن مطيعا لله سبحانه و بذكره آنسا، و تمثل فى حال توليك عنه اقباله عليك، يدعوك الى عفوه، و يتغمدك بفضله.
باش فرمانبردار مر خداى سبحانه را، و بياد او أنس گرفته، و در آور بخاطر خود در حال رو گردانيدن از او صورت رو آوردن او را بر تو، كه مىخواند ترا بسوى آمرزش خود، و مىپوشاند گناهان ترا بفضل خود.
مراد باين كه «در آور بخاطر خود، تا آخر» اينست كه در حالى كه رو گردانيده باشى از خداى سبحانه و گناهى كرده باشى نوميد مشو از او بلكه تصور كن اين را كه او باز رو آورده است بتو و مىخواند ترا بسوى آمرزش خود، و مىپوشاند گناهان ترا بفضل خود هر گاه توبه كنى و پشيمان گردى از آنچه كرده پس نوميد مشو بلكه تدارك آن بتوبه و پشيمانى بكن.
و ممكن است كه مراد اين باشد كه در حالى كه خواهى رو بگردانى از او