شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٢٩١ - ٦١١٧ عليك بادمان العمل فى النشاط و الكسل
لازم باش اخلاص را پس بدرستى كه آن سبب قبول عملهاست و افزونتر طاعتى است. مراد به «اخلاص» چنانكه مكرر مذكور شد خالص گردانيدن عمل است از براى حق تعالى و رضاى او و تقرب باو و آميخته نساختن آن بغرضى ديگر كه منافى آن باشد.
٦١١٤ عليك بالرفق فانه مفتاح الصواب و سجية اولى الالباب.
لازم باش نرمى را پس بدرستى كه آن كليه صواب است و خصلت صاحبان عقلهاست، «صواب» بمعنى درست است و مراد سلوك درست و كارهاى درست است.
٦١١٥ عليك بمقارنة ذى العقل و الدين فانه خير الاصحاب.
لازم باش همراهى صاحب عقل و دين را پس بدرستى كه چنين كسى بهترين مصاحبان است.
٦١١٦ عليك بالقصد فى الامور، فمن عدل عن القصد جار، و من اخذ به عدل.
لازم باش ميانه روى را در كارها، پس كسى كه ميل كند از ميانه روى ستم كند، و كسى كه فرا گيرد ميانه روى را عدل ورزد، يعنى ميانه روى در هر كار عدل است و شايسته، و ميل از آن ستم و ظلم است و ناشايست.
٦١١٧ عليك بادمان العمل فى النشاط و الكسل.
لازم باش دايم داشتن عمل را در نشاط و كاهلى. مراد به «نشاط» اينست كه رغبت و شوق بعمل باشد و به كاهلى خلاف آن، و اين كه سنگين و گران باشد آن بر او، و در أمر به «لازم بودن عمل در هر دو حال» در أعمال واجبى شبهه نيست، و اما در أعمال سنتى، پس در بعضى أحاديث وارد شده كه در وقت كاهلى ترك آن