شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ١٦٤ - ٥٦٧٩ شر ما سكن القلب الحقد
باشد كه كسى بكند كه احسانى باو كرده باشد، و «خراب كردن آن احسانرا» باعتبار اين است كه احسان او را ضايع و بى موقع گرداند و فاسد و باطل نمايد، و يا باعتبار اين كه باعث اين شود كه او ديگر احسان باو نكند بلكه بىرغبت شود او، بلكه هر كه مطلع شود بر آن نيز در مطلق احسان بمردم، پس مانع اصل احسان شود و خراب كند بناى آن را. و ممكن است كه مراد بديى باشد كه كسى بكسى بكند بعد از اين كه باو احسانى كرده باشد، زيرا كه چنين بدى با بدى آن فى نفسه بدى اين را نيز دارد كه احسان سابق را فاسد و باطل گرداند.
٥٦٧٦ شر الناس من يظلم الناس.
بدترين مردمان كسيست كه ستم كند مردم را.
٥٦٧٧ شر الناس من يغش الناس.
بدترين مردمان كسيست كه غش كند با مردم، يعنى صاف نباشد با ايشان و نفاق كند.
٥٦٧٨ شر ما صحب المرء الحسد.
بدترين آنچه همراه باشد با مردم حسد و رشك است، زيرا كه با وجود قبح و نكوهش آن عقلا و شرعا هميشه صاحب خود را در غم و اندوه دارد چنانكه مكرر مذكور شد.
٥٦٧٩ شر ما سكن القلب الحقد.
بدترين آنچه قرار گيرد در دل كينه است، زيرا كه آن هم مانند رشك عقلا و شرعا مذموم است و صاحب خود را در غم و اندوه دارد و باعث كارى چند شود كه مفاسد اخروى و دنيوى بر آن مترتب گردد، و چون قرار آن در دل زياده از رشك