شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٢٨٩ - ٦١٠٧ عليك بصالح العمل فانه الزاد الى الجنة
لازم باش ياد خدا را پس بدرستى كه آن نور دل است، يعنى باعث روشنى آن مىشود. و در بعضى نسخهها «القلوب» بجاى «القلب» است و بنا بر اين ترجمه اينست كه: «آن نور دلهاست» و اين بفقره سابق موافقترست.
٦١٠٤ عليك بالصدق فانه خير مبنى.
لازم باش راستى را، پس بدرستى كه آن خيريست بنا گذاشته شده. و ممكن است كه «خير مبنى» باضافه خوانده شود و معنى اين باشد كه: بهترين بنا گذاشته شدهايست و در بعضى نسخهها[١] بجاى «مبنى»: «منبىء» ذكر شده است بتقديم نون بر باء بصيغه اسم فاعل از «إنباء» و بنا بر اين ترجمه اينست كه: آن بهترين خبر دهندهايست يعنى بهترين خبريست و آنرا «خبر دهنده» گفتن بر سبيل مجازست.
و ممكن است كه ضمير راجع بصدق بمعنى صادق باشد يعنى راستگو بهترين خبر دهنده ايست، و بنا بر اين «خبر دهنده گفتن آن» بر سبيل حقيقت است و اول ظاهرترست و موافق است با سجع فقره آينده.
٦١٠٥ عليك بالحلم فانه خلق مرضى.
لازم باش بردبارى را پس بدرستى كه آن خوئى است پسنديده شده.
٦١٠٦ عليك بالوفاء فانه اوقى جنة.
لازم باش وفادارى را پس بدرستى كه آن نگاهدارندهتر سپرى است. و در بعضى نسخهها «أوفى» بفاست نه بقاف، و بنا بر اين ترجمه اين است كه: آن رساتر سپرى است.
٦١٠٧ عليك بصالح العمل فانه الزاد الى الجنة.
[١] - عبارت« و در بعضى نسخهها» تا آخر در نسخه اصل نيست ليكن در همه ساير نسخ كه بنظرم رسيده هست.