شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٢٤٣ - ٥٩٦٤ طوبى لمن اخلص لله علمه و عمله، و حبه و بغضه،
٥٩٦٠ طوبى لمن بادر الهدى قبل ان تغلق ابوابه.
خوشا از براى كسى كه شتاب كند براه راست پيش از اين كه بسته شود درهاى آن، يعنى پيش از حضور وقت مرگ كه ديگر درهاى توبه و قبول أعمال بسته شود و براه راست نتوان رفت.
٥٩٦١ طوبى لمن بادر صالح العمل قبل ان تنقطع[١] اسبابه.
خوشا از براى كسى كه شتاب كند بعمل صالح پيش از اين كه بريده شود أسباب آن كه همان وقت حضور مرگ باشد چنانكه در شرح فقره سابق مذكور شد.
٥٩٦٢ طوبى لمن سلك طريق السلامة ببصر من بصره و طاعة هاد امره.
خوشا از براى كسى كه بپيمايد راه سلامت را ببينائى كسى كه بينا گرداند او را و فرمانبردارى راهنماينده كه فرمان دهد او را. يعنى برود براه سلامت بسبب بينائى كه يافته باشد از كسى كه بينا گرداند او را و بسبب فرمانبردارى راهنماينده كه امر كند او را. مراد بآن «بينا كننده و راهنماينده» امام حق است يا كسى كه راهنمائى او منتهى گردد بامام حقى.
٥٩٦٣ طوبى لمن صلحت[٢] سريرته، و حسنت علانيته، و عزل عن الناس شره.
خوشا از براى كسى كه شايسته باشد نهان او، و نيكو باشد آشكار او، و بگرداند از مردم بدى خود را.
٥٩٦٤ طوبى لمن اخلص لله علمه و عمله، و حبه و بغضه،
و اخذه
[١] - ممكن است كه« تتقطع» از باب نفعل خوانده شود از قبيل« تقطعت بهم الأسباب».
[٢] - در أقرب الموارد گفته:« صلح الشيء( كنصر و منع و كرم) صلاحا و صلوحا و صلاحية ضد فسد، أوزال عنه الفساد».