شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٢٥٩ - ٦٠٣٢ طلاقة الوجه بالبشر و العطية و فعل البر و بذل التحية داع الى محبة البرية
٦٠٢٨ طول التفكير يصلح عواقب التدبير.
درازى فكر كردن بصلاح مىآورد عاقبتهاى تدبير را يعنى تدبير زندگانى و فكر در طريق آن.
٦٠٢٩ طول التفكير يعدل رأى المشير.
درازى فكر كردن برابرى ميكند با انديشه اشاره كننده. يعنى گاه هست كه برابرى ميكند با راى و انديشه عاقلى كه كسى مشورت باو كند و كار آنرا ميكند.
و ممكن است كه «يعدل» بتشديد دال خوانده شود و ترجمه اين باشد كه تعديل ميكند راى انديشه كننده را، و مراد اين باشد كه: هر گاه كسى در مطلبى فكر درازى كرده باشد و بعد از آن مشورت كند با عقلا، درازى فكر او حكم ميكند باين كه راى كدام يك از ايشان عدل و صواب است و از آن مىتوان يافت كه راى درست راى كدام يك است.
٦٠٣٠ طلب التعاون على اقامة الحق ديانة و امانة.
طلب كردن يارى بر پاى داشتن حق ديندارى و امانتداريست يعنى طلب يارى از مردم كردن در باب بر پاى داشتن امر حقى ديانت و امانت است و از طلبهاى مذموم نيست.
٦٠٣١ طلب التعاون على نصرة الباطل جناية و خيانة.
طلب كردن يارى بر يارى نمودن باطل گناه است و خيانت، يعنى خيانت با دين يا با جمعى كه از ايشان يارى بر آن امر خواسته و ايشان عالم نبودهاند ببطلان آن.
٦٠٣٢ طلاقة الوجه بالبشر و العطية و فعل البر و بذل التحية داع الى محبة البرية.
گشادگى رو بشكفتگى و بخشش و كردن نيكوئى و بذل تحيت خواننده است بسوى دوستى خلايق، يعنى سبب آن مىگردد، و مراد به «بذل تحيت» بذل عطا