شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٣٣٢ - ٦٢٤٧ عادة الاشرار معاداة الاخيار
بخيلان، و به «انكار» انكار احسانى كه كسى بايشان بكند، يا انكار نعمتهائى كه خدا با ايشان داده و پوشانيدن آنها بلكه درويشى و بىچيزى.
٦٢٤٢ عادة الكرام حسن الصنيعة.
عادت كريمان نيكوئى احسان است.
٦٢٤٣ عادة اللئام قبح الوقيعة.
عادت لئيمان زشتى غيبت است يعنى اين كه مردم را غيبتهاى زشت كنند.
٦٢٤٤ عادة المنافقين تهزيع الاخلاق.
عادت منافقان تغيير خويهاست، مراد به «منافقان» جمعىاند كه باطن ايشان با ظاهر موافق نباشد و مراد به «تغيير خويها» اين كه گاهى در كمال نرمى و ملايمت باشند و گاهى در كمال درشتى و خشونت بحسب مقتضاى غرضهاى فاسده كه داشته باشند.
٦٢٤٥ عادة الاشرار اذية الرفاق.
عادت بدان آزار كردن رفيقان است.
٦٢٤٦ عادة اللئام و الاغمار اذية الكرام و الاحرار.
عادت لئيمان و جاهلان تجربه امور نكرده آزار كردن كريمان و آزادگان است.
مراد به «لئيمان» مردم دنى پست مرتبه است، و به «كريمان» مردم گرامى بلند مرتبه.
٦٢٤٧ عادة الاشرار معاداة الاخيار.
عادت بدان دشمنى كردن با نيكان است.