شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٨٨ - ٥٤٠١ رو قبل العمل تنج من الزلل
باشد و گران نباشد و از روى خواهش و رغبت تمام متوجه آنها گرديد. و ممكن است كه «ادلجوا» بتشديد دال خوانده نشود بلكه «ادلجوا» از باب افعال خوانده شود از «ادلاج» بمعنى سير در اول شب و معنى «روحوا فى المكارم» اين باشد كه:
در تحصيل مكرمتها و فضيلتها از براى خود اهتمام زياد كنيد و ملاحظه وقت مكنيد بلكه در آخر روز كه غالب اينست كه مردم ترك سعى و ترددات ميكنند و بجايگاههاى خود مراجعت مىنمايند از براى استراحت، شما در تحصيل مكرمتها برويد و از سر استراحت بگذريد و تأخير مكنيد، و در خصوص بر آوردن حاجت ديگران زياده ازين اهتمام كنيد و در اول شب كه وقت خواب است شما برويد از براى برآوردن حاجت كسى كه او خود مثل ساير مردم خوابيده باشد، و الله تعالى يعلم.
٥٣٩٩ ردع النفس عن زخارف الدنيا ثمرة العقل.
بازداشتن نفس از آرايشهاى دنيا ميوه عقل است چه ثمره عقل اينست كه باز دارد نفس را از آنچه سبب زيان و خسران او باشد پس هر گاه داند كه آنها با كمال خست و دنائت زايل و فانيست و اشتغال به آنها باز مىدارد از سعى از براى آخرت و آلاء و نعماى سنيه بهيه آن كه پاينده و باقى است پس بايد كه باز دارد صاحب خود را از آنها و اگر نه ثمره نخواهد داشت.
٥٤٠٠ ردع النفس عن تسويل الهوى ثمرة النبل.
باز داشتن نفس از تسويل خواهش ميوه نبل است. «تسويل» بمعنى زينت دادن است و گمراه نمودن يعنى از آنچه هوا و خواهش زينت مىدهد آنها را از براى نفس، و ترغيب ميكند او را به آنها، يا گمراه مىگرداند نفس را در باره آنها. و «نبل» بضم نون و سكون باء يك نقطه چنانكه مكرر مذكور شد بمعنى نجابت است يا تندى فطنت.
٥٤٠١ رو قبل العمل تنج من الزلل.