شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٥٨٤ - ٧٠٧٣ كفى بالمرء جهلا ان ينكر على الناس ما يأتي مثله
كافيست در مرد يا آدمى بحسب زيركى اين كه غلبه كند بر خواهش و مالك شود عقل و خرد را يعنى كافيست اين دو امر از براى زيركى او.
٧٠٧٠ كفى بالمرء سعادة ان يعزف عما يفنى و يتوله بما يبقى.
كافيست در مرد يا آدمى بحسب نيكبختى اين كه بر گردد از آنچه فانى مىشود و شيفته گردد به آن چه باقى مىماند، يعنى كافيست از براى سعادت و نيكبختى او اين كه ميل كند از دنيا كه فانيست و بىرغبت باشد در آن، و شيفته گردد بآخرت كه باقيست.
٧٠٧١ كفى بالمرء جهلا ان يجهل عيوب نفسه و يطعن على الناس بما لا يستطيع التحول عنه.
كافيست در مرد يا آدمى بحسب نادانى يعنى از براى نادانى او اين كه نداند عيبهاى نفس خود را، و طعنه زند بر مردم به آن چه نتواند خود بر گشتن از آنرا.
٧٠٧٢ كفى بالمرء غواية[١] ان يأمر الناس بما لا يأتمر به، و ينهاهم عما لا ينتهى عنه.
كافيست در مرد يا آدمى بحسب گمراهى يعنى در گمراهى او اين كه فرمان دهد مردم را به آن چه خود فرمان پذير نشود بآن، و نهى كند ايشان را از آنچه خود باز نايستد از آن.
٧٠٧٣ كفى بالمرء جهلا ان ينكر على الناس ما يأتي مثله.
[١] - در منتهى الارب گفته:« غوى( كضرب) غيا و غواية بفتحهما گمراه گشت و نوميد گرديد، و غواه گمراه كرد او را، لازم متعد» و در أقرب الموارد گفته:« غوى الرجل( كضرب) يغوى غيا و اوى العين و اللام ضل و خاب و انهمك فى الجهل، و هو خلاف الرشد و هلك و غواه غيره لازم متعد و فى المفردات: الغى جهل من اعتقاد فاسد، و غوى الرجل( كعلم) يغوى غواية بالفتح و لا يكسر ضل فهو غوى و غيان».