شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٢٥٤ - ٦٠١٠ طول الامتنان يكدر صفو الاحسان
٦٠٠٧ طلب الادب جمال الحسب.
طلب كردن ادب زيبائى حسب است. مراد به «حسب» كرم و شرفى است كه آدمى خود تحصيل كرده باشد يا مال يا دين، يا آنچه شمرده شده از مفاخر پدران اين كس.
٦٠٠٨ طريقتنا القصد، و سنتنا الرشد.
طريقه ما ميانه رويست و سيرت ما رشد است، يعنى ايستادن بر راه حق يا تصلب در آن.
٦٠٠٩ طاعة الله سبحانه لا يحوزها الا من بذل الجد و استفرغ الجهد.
فرمانبردارى خداى سبحانه جمع نمىكند آنرا مگر كسى كه بذل كند جد را و بكار برد طاقت را. مراد اينست كه تحصيل آن بآسانى نشود بايد كه بذل جد و صرف طاقت خود در آن نمود تا حاصل شود.
٦٠١٠ طول الامتنان يكدر صفو الاحسان.
ازى منت گذاشتن تيره مىسازد صاف احسان را. يعنى احسان صافى را كه تيرگى نداشته باشد.
پوشيده نماند كه اصل منت گذاشتن سبب تيرگى احسان مىشود پس تخصيص بدرازى آن يا باعتبار زيادتى تيرگى است در آن، و يا باعتبار اين كه اصل احسان لازم دارد منتى را هر چند صاحب آن نگذارد ممكن نيست جدا شدن آن از آن، و مراد به «درازى آن» منتى است كه زياده بر آن گذاشته شود، و يا اشاره است باين كه منت هر قدر كه گذاشته شود آن دراز مىشود و هر بار كه بخاطر آن شخص مىآيد گران آيد بر او و بارى شود بر خاطر او، و بمنزله تجديد آن منت باشد پس درازى منت كنايه است از اصل منت گذاشتن.