شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٢٤٨ - ٥٩٨٢ طوبى لعين هجرت فى طاعة الله غمضها
و بهره او گردانيده و آنرا كم نداند و او را در همه قسمتها عادل داند و بهيچ وجه احتمال حيفى و جورى در آنها ندهد.
٥٩٧٨ طوبى لمن كان له من نفسه شغل شاغل، و الناس منه فى راحة و عمل بطاعة الله سبحانه.
خوشا از براى كسى كه بوده باشد از براى او از نفس خود شغلى مشغول كننده، و بوده باشند مردم از او در آسايش، و عمل كند بفرمانبردارى خداى سبحانه. يعنى چندان مشغول نفس خود و اصلاح آن باشد كه آن مشغول سازد او را از فكر ديگرى يعنى نگذارد كه بديگرى پردازد و آزارى ازو بكسى رسد، پس مردم از او در آسايش باشند و ضررى از او بكسى نرسد.
٥٩٧٩ طوبى لمن خاف الله فامن.
خوشا از براى كسى كه بترسد از خدا پس ايمن گردد يعنى ايمن گردد در آخرت از عذاب بسبب اين كه باعتبار ترسى كه داشته كارى نكرده كه سبب عقاب گردد.
٥٩٨٠ طوبى لمن ذكر المعاد فاحسن.
خوشا از براى كسى كه ياد كند روز بازگشت را پس احسان كند تا ذخيره او باشد از براى آن روز.
٥٩٨١ طوبى لنفس ادت الى ربها فرضها.
خوشا از براى نفسى كه بگزارد بسوى پروردگار خود فرض خود را، يعنى ادا كند آنچه را واجب شده بر او از افعال و تروك و در چيزى از آنها اهمال نكند.
٥٩٨٢ طوبى لعين هجرت فى طاعة الله غمضها.
خوشا از براى چشمى كه ترك كند در طاعت خدا پوشيدن آنرا، يعنى در طاعت خدا اغماضى نكند يا اين كه بيدار بماند شبها از براى طاعت خدا.