شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ١٢ - ٥١٢١ دلالة حسن الورع عزوف النفس عن مذلة الطمع
٥١١٩ دعوا طاعة البغى و العناد[١] و اسلكوا سبيل الطاعة و الانقياد تسعدوا فى المعاد.
واگذاريد فرمانبردن سركشى و دشمنى را، و سلوك كنيد راه طاعت و فرمانبردارى را، تا اين كه نيكبخت گرديد در روز باز گشت. يعنى اگر چنين و چنين كنيد نيكبخت گرديد در آن روز. و مراد سركشى و دشمنى با خدا و اولياى اوست و همچنين طاعت و فرمانبردارى خدا و ايشان.
٥١٢٠ درهم ينفع خير من دينار يصرع.
درهمى كه نفع رساند بهترست از دينارى كه بيندازد. «درهم» زرى است معروف از نقره كه تخمينا بوزن دو ثلث محمدى است كه درين زمان معروف است، و «دينار» همين اشرفى چهار دانگ نيمى است كه درين زمان نيز معروف است، و مراد به «درهمى كه نفع برساند» درهمى است كه كسب شود از ممر حلال، و صرف شود در راه خيرى يا در هر مصرف حلالى. و به «دينارى كه بيندازد» دينارى كه كسب شود از ممر حرامى، يا صرف شود در آن و بيندازد آدمى را در هلاكت اخروى و زيان و خسران ابدى.
٥١٢١ دلالة حسن الورع عزوف النفس عن مذلة الطمع.
دلالت نيكوئى ورع يعنى دليل بر آن بر گرديدن نفس است از خوارى طمع، يعنى ترك نمودن طمع كه باعث خوارى مىگردد و ناخوش داشتن آن.
پوشيده نيست كه ترك طمع اگر چه سبب ترك بسيارى از محرمات مىشود اما ترك همه آنها را بحسب ظاهر لازم ندارد پس دلالت آن بر نيكوئى پرهيزگارى كه بترك همه محرمات مىشود شايد باعتبار علم آن حضرت صلوات الله و سلامه عليه
[١] - شارح( ره) كلمه« عناد» را بفتح عين ضبط كرده است و گمان ميكنم كه اشتباه باشد.