شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ١١ - ٥١١٨ دولة الاوغاد مبنية على الجور و الفساد
بلند مرتبه، زيرا كه لئيمان كه دولت يابند تربيت أمثال خود از لئيمان كنند و بأحوال كريمان كه از أبناى جنس ايشان نيستند نپردازند بلكه درصدد ايذا و آزار ايشان باشند.
٥١١٤ دول الأشرار محن الاخيار.
دولتهاى مردم بد محنتهاى نيكانست، بر قياس آنچه در فقره سابق مذكور شد.
٥١١٥ دول الفجار مذلة الأبرار.
دولتهاى فاسقان خوارى نيكوكاران است، اين هم مضمون فقره سابق است.
٥١١٦ دول اللئام من نوائب الأيام.
دولتهاى لئيمان از مصيبتهاى روزگارست، زيرا كه مردم پست مرتبه كه بدولت رسند حوصله آن ندارند كه ضبط خود توانند كرد پس پيرو هوا و هوس خود گردند و آنچه توانند از ظلم و جور و غير آن از انواع شرور و فساد بعمل آورند خصوصا خوار كردن كريمان و ايذا و آزار ايشان، چنانكه قبل از اين مذكور شد.
٥١١٧ دار الوفاء لا تخلو من كريم، و لا يستقر بها لئيم.
خانه وفا خالى نيست از كريمى، و قرار نمىگيرد در آن لئيمى. يعنى هر كريمى در آن جا دارد، و كريمى نيست كه وفا نداشته باشد، و هيچ لئيمى در آن جا ندارد، و لئيمى نيست كه وفا داشته باشد، و مراد وفا بعهدها و وعدها و مانند آنهاست، و «آنرا خانه گفتن» باعتبار اينست كه اهلى دارد كه فرو گرفته ايشان را مانند خانه كه اهلى دارد كه در آن باشند، و مراد به «كريم» هر شخص گرامى بلند مرتبه است يا صاحب جود و سخاوت، و «لئيم» مقابل آنست بهر يك از دو معنى.
٥١١٨ دولة الاوغاد مبنية على الجور و الفساد.
دولت مردم دنى پست مرتبه بنا گذاشته شده بر ستم و فساد.