فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٥٢٢ - قرآن
استهزاى آن با ارتكاب عملى كه به صراحت بر آن دلالت دارد، مانند انداختن در نجاسات، موجب ارتداد (←ارتداد) است. [١]
سوزاندن اوراق قرآن حرام است و در صورت عدم استفاده، در مكانى تميز دفن و يا در آ ب جارى رها مىشود. [٢]
نجس كردن قرآن، حتى ورق و جلد ن حرام و تطهير آن واجب فورى است. [٣]
پاك كردن آيات قرآن با آب دهان كراهت دارد. [٤]
چنانچه قرآن يا آياتى از آن در چاه مستراح بيفتد، واجب است آن را فورى خارج كنند و در صورت عدم امكان بيرون آوردن آن، در اينكه استفاده از چاه جايز است يا واجب است تا زمان پوسيدن آن، از چاه استفاده نشود، اختلاف است. [٥]
خريد و فروش قرآن: به قول جمعى از فقها خريد و فروش قرآن (خطوط و نوشتههاى آن) جايز نيست؛ ليكن خريد و فروش جلد و كاغذ آن جايز است. [٦]برخى خريد و فروش قرآن را جايز، اما مكروه دانستهاند. [٧]
به قول مشهور ميان متأخران، فروختن قرآن به كافر، بلكه مطلق تمليك آن به كافر جايز نيست؛ چنان كه عاريه دادن و به امانت گذاردن آن نزد كافر جايز نمىباشد. [٨]
معيار تشخيص شروط صحيح از غير صحيح: مهمترين معيار و ميزان براى تشخيص شروط صحيح از غير صحيح واقع شده در ضمن عقد، مخالفت و عدم مخالفت آن شروط با قرآن كريم است (←شرط ضمن عقد).
استخاره و تفأل: از استخارهها، استخاره با قرآن كريم است [٩]← استخاره). در روايتى از تفأل به قرآن نهى شده است. [١٠] در مراد از تفأل و حكم آن اختلاف است (←تفأل).
حبوه: از مصاديق حبوه كه پس از مرگ انسان به پسر بزرگتر تعلق مىگيرد، قرآن كريم است [١١]← حبوه).
تزيين قرآن: تزيين قرآن با غير طلا و نقره جايز است؛ ليكن با طلا و نقره، برخى قائل به حرمت و گروهى قائل به كراهت شدهاند. [١٢]