فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٥٤٠ - قربانى
قربانى در حج قِران: قربانى در حج قران تنها در فرضى كه حاجى با اِشعار يا تقليد احرام ببندد و يا نذر كند، واجب خواهد بود.
قربانى در حج قران با خريدن و همراه داشتن آن هنگام احرام بستن، از ملك آورنده خارج نمىشود و او مىتواند آن را تبديل كند يا بر آن سوار شود يا هرگونه تصرفى ديگر كند؛ اما پس از آنكه با آن احرام بست يا احرام را با آن تأكيد كرد، بايد همان را قربانى كند و تبديل آن جايز نيست؛ چنان كه تصرفى كه مانع ذبح آن شود، مانند فروختن و بخشيدن نيز جايز نمىباشد؛ هرچند قربانى از ملك او بيرون نمىرود و سوار شدن و دوشيدن شيرش و هرگونه تصرفى ديگر كه منافاتى با قربانى كردن آن نداشته باشد، جايز است و اگر حيوان بدون تفريط و كوتاهى هلاك شود، قربانى كردن حيوانى ديگر به جاى آن واجب نيست. [١]
محل قربانى: مكان قربانى در حج قران، همچون حج تمتع منىٰ است؛ ليكن اگر حاجى در حج قران، پس از احرام بستن با قربانى، از رساندن آن به منىٰ ناتوان گردد، مىتواند در همان مكانى كه ناتوان شده، قربانى كند و به مصرفش برساند. [٢]
خارج كردن گوشت قربانى از منىٰ جايز نيست و بنابر قول مشهور بايد در همان جا به مصرف برسد. [٣]
تقسيم قربانى: قربانى در حج قران، همانند حج تمتع به سه بخش تقسيم مىشود. اختلافات مطرح شده در آنجا نسبت به وجوب خوردن و اطعام و صدقه دادن و عدم وجوب آن، اينجا نيز مطرح است. [٤]
شرايط ذبح: امور زير در قربانى حج معتبر و شرط است:
١). نيت. قربانى بايد براى خدا و به قصد تقرب به او انجام گيرد و چنانچه ديگرى آن را سر مىبرد، بايد وى از جانب حاجى نيّت كند. [٥]
٢. انجام گرفتن در منىٰ. [٦]
٣. انجام گرفتن در روز عيد، پيش از حلق (تراشيدن سر). اگر پس از حلق قربانى كند كفايت مىكند؛ هرچند مرتكب گناه شده است. [٧]