فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٦٦٧ - قَلع
برخى ديگر از آنان، خوردن گوشت ذبيحه را نيز حرام دانستهاند. [١]
قلب قرآن
← يس؛ سوره
قلس
قلس: غذاى پس آمده از معده به فضاى دهان يا حلق. [٢]
از آن به مناسبت در بابهاى طهارت و صوم نام بردهاند.
طهارت: به تصريح جمعى از فقها، آنچه از معده به فضاى دهان باز مىگردد، پاك است. [٣]
صوم: فروبردن غذاى درون معده كه به فضاى دهان نرسيده است روزه را باطل نمىكند؛ چنان كه فروبردن آنچه از معده وارد فضاى دهان گشته، در صورت غير عمدى بودن، موجب بطلان روزه نيست؛ اما در صورت عمدى بودن، روزه باطل مىشود؛ ليكن در اينكه قضا و كفّاره واجب مىشود يا تنها قضا، اختلاف است. [٤]
قلع
قلع: كندن؛ از جا درآوردن/ نوعى فلز معدنى (←معدن).
از آن به معناى نخست به مناسبت در بابهاى طهارت، صوم، حج و كفارات سخن گفتهاند.
ازاله موهاى زير بغل مستحب است؛ ليكن ازاله با كندن موها مكروه مىباشد. [٥] كندن موهاى سفيد محاسن مكروه است؛ ليكن چيدن آنها كراهت ندارد. [٦]
كندن دندان و هر عملى ديگر كه موجب خون آلود شدن دهان گردد بر روزه دار مكروه است. [٧]
كندن موهاى بدن، از جمله موهاى زير بغل بر محرم حرام و موجب ثبوت كفاره است [٨]← زير بغل).
[١]. مجمع الفائدة ١٣١/١١؛ كنز الفوائد ٣١٠/٣
[٢]. وسائل الشيعة ١١/٢٤
[٣]. مهذب الاحكام ٦٧/٢٣؛ رياض المسائل ١١٥/١٢؛ جواهر الكلام ١٣٦/٣٦
[٤]. النهاية/ ٥٨٤؛ المهذب ٤٤٠/٢؛ مستند الشيعة ٤٥٠/١٥
[٥]. غنية النزوع/ ٣٩٧ ؛ اصباح الشيعة/ ٣٨٢.
[٦]. النهاية (ابن اثير)، لسان العرب و مجمع البحرين، واژۀ «قلس»
[٧]. المعتبر ٤١٩/١؛ الحدائق الناضرة ٢٣٢/٥-٢٣٣؛ جواهر الكلام ٨٤/٦
[٨]. جواهر الكلام ٢٩٥/١٦؛ مصباح الفقيه ٥٢٧/١٤ - ٥٢٨).