فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٣٨٧ - قاعد١٧٢٨ لُحوق وَلَد به وَطى محترم
زن شير دهنده و نيز فرزندان رضاعى او كه صاحب شير آنها مردى ديگر است، بر پدر شير خورنده حرام نمىشوند و او مىتواند با آن زن و فرزندان رضاعى او ازدواج كند. [١] از برخى، حرام بودن فرزندان رضاعى شير دهنده بر پدر كودك نقل شده است. [٢]
آيا فرزندان پدر كودك - كه برادران و خواهران نسبى كودك به شمار مىروند - مىتوانند با برادران و خواهران رضاعى او ازدواج كنند يا نه؟ مسئله محل اختلاف است. بيشتر فقها آن را جايز مىدانند. [٣]
مستند قاعده: بر اعتبار قاعدۀ ياد شده به رواياتى كه در اين باره وارد شده و مفاد آنها اين است كه فرزندان صاحب شير و نيز فرزندان نسبى شير دهنده به منزلۀ فرزندان پدر كودك شير خورده، مىباشد، استدلال شده است. [٤]
قاعدۀ لحوق ولد...
قاعدۀ لُحوق وَلَد به وَطى محترم: از قواعد فقهى.
قاعدۀ ياد شده عبارت است از اينكه هرگاه آميزش مشروعى صورت گيرد و فرزندى متولد شود، نوزاد به مرد آميزش كننده ملحق مىشود.
تفاوت اين قاعده با قاعدۀ فراش اين است كه قاعدۀ لحوق از جهتى اخص از قاعدۀ فراش است؛ زيرا در جريان قاعدۀ فراش، اثبات دخول لازم نيست؛ بلكه با امكان و احتمال دخول نيز قاعده جارى مىشود؛ بر خلاف قاعدۀ لحوق كه جريان آن منوط به قطعى بودن دخول است. اما از جهتى ديگر اعم است؛ زيرا در جريان قاعدۀ لحوق، صدق عنوان فراش لازم نيست؛ از اين رو، در آميزش به شبهه، اگر عنوان فراش صادق نباشد، قاعدۀ لحوق جارى مىشود؛ در حالى كه قاعدۀ فراش جارى نمىشود.
[١]. بلغة الفقيه ١٣٣/٣
[٢]. كشف الرموز ٢ / ١٢٦ - ١٢٧؛ التنقيح الرائع ٥١/٣-٥٢؛ جواهر الكلام ٢٩ / ٣١٤
[٣]. الروضة البهية ١٦٩/٥-١٧٠
[٤]. جواهر الكلام ٣١٥/٢٩
[٥]. ارشاد الاذهان ٢١/٢؛ جامع المقاصد ٢٢٩/١٢
[٦]. الروضة البهية ١٧٠/٥
[٧]. المختصر النافع ١٧٦/١؛ ارشاد الاذهان ٢٠/٢؛ نهاية المرام ١٢٧/١؛ جواهر الكلام ٣١٦/٢٩
[٨]. وسائل الشيعة ٣٩٢/٢٠ و ٤٠٤.