شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٥٦٠ - يقتل (نساء٩٣/ )
روى عمد به قتل برساند اشاره مىكند و مىگويد:«و هركس فرد با ايمانى را از روى عمد به قتل برساند مجازات او دوزخ است كه جاودانه در آن مىماند و خداوند بر او غضب مىكند و از رحمتش او را دور مىسازد و عذاب عظيمى براى او آماده ساخته است»نساء ٩٣/.
از آنجا كه آدمكشى يكى از بزرگترين جنايات و گناهان خطرناك است و اگر با آن مبارزه نشود،امنيت كه يكى از مهمترين شرايط يك اجتماع سالم است بكلى از بين مىرود،قرآن در آيات مختلف آن را با اهميّت فوقالعادهاى ذكر كرده است،تا آنجا كه قتل بىدليل يك انسان را همانند كشتن تمام مردم روى زمين معرفى مىكند(چنان كه در مبحث پيشين در آيۀ ٣٢ سورۀ مائده گذشت).
به همين دليل در آيۀ مورد بحث،براى كسانى كه فرد با ايمانى را عمدا به قتل برسانند.
چهار مجازات و كيفر شديد اخروى(علاوه بر مسئله قصاص كه مجازات دنيوى است)ذكر شده است:
١.خلود،يعنى جاودانه در آتش دوزخ ماندن.
٢.خشم و غضب الهى.
٣.دورى از رحمت خدا.
٤.مهيا ساختن عذاب عظيمى براى او.
و به اين ترتيب از نظر مجازات اخروى حدّ اكثر تشديد در مورد قتل عمدى شده است، به طورى كه در هيچ مورد از قرآن اين چنين مجازات شديدى بيان نشده و امّا كيفر دنيوى قتل عمد همان قصاص است كه شرح آن در جاى خود خواهد آمد.(ج ٦٧/٤.) آيا قتل نفس موجب مجازات جاودانى است؟ در اين جا(با توجه به آيه و مبحث قبل)،سؤالى پيش مىآيد كه«خلود»يعنى مجازات جاودانى مخصوص كسانى است كه بىايمان از دنيا بروند در حالى كه قاتل عمدى ممكن است ايمان داشته باشد و حتى پشيمان شود و از گناه بزرگى كه انجام داده جدا توبه كند و گذشته را تا آنجا كه قدرت دارد جبران نمايد.
در پاسخ اين سؤال مىتوان گفت: