شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٧٩٨ - مقيم و عذاب مقيم (هود٣٩/ )
اجازه مىخواستند كه بازگردند و براى بازگشت خود عذرتراشى مىكردند،از جمله مىگفتند:خانههاى ما ديوار و در و پيكر درستى ندارد،در حالى كه چنين نبود،آنها فقط مىخواستند صحنه را خالى و نيز فرار كنند».(ج ٢٢٧/١٧-٢٢٨.)
مُقامة:(فاطر٣٥/.)[*]
به ضم ميم به معنى«موضع اقامت»است و به معنى مصدرى يعنى«اقامت».
آيۀ مورد بحث از قول مؤمنان بهشتى مىگويد:«خداوندى كه با فضل خود ما را در اين سراى اقامت جاويدان جاى داد كه نه در آنجا رنج و تعبى به ما مىرسد و نه سستى و واماندگى»فاطر٣٥/.
از يكسو آنجا سراى اقامت است و چنان نيست كه انسان تا مىخواهد به محيط آن آشنا شود و به آن دل ببندد بانگ«الرحيل»سر داده شود و ازسوىديگر با اين كه عمر طولانى آن به ابديت مىپيوندد و در چنين مدتى قاعدةً انتظار تعب و درد و مشتقى مىرود مطلقا در آنجا خبرى از اين امور نيست،حتى طول مدت نيز باعث ملال و خستگى نمىشود كه هر روز نعمت جديد و جلوۀ تازهاى از نعمتها و جلوههاى پروردگار به بهشتيان ارائه مىشود.
كلمۀ«مقامة»تنها يكبار در قرآن كريم و آن نيز در همين آيه آمده است.(ج ٢٧٠/١٨.)
مقيم و عذاب مقيم:(هود٣٩/.)[**]
اسم فاعل به معنى«دائم و برپادارنده »و عذاب مقيم،عذاب دائم و جاودان را گويند كه اين گونه عذاب در آيۀ مورد بحث شامل گروه عصيانگر و لجوج قوم نوح شده است، زيرا آنها بايد مجازات مىشدند،مجازاتى كه جهان از لوث وجود آنها پاك شود و مؤمنان را
[*]اَلَّذِي أَحَلَّنٰا دٰارَ الْمُقٰامَةِ مِنْ فَضْلِهِ لاٰ يَمَسُّنٰا فِيهٰا نَصَبٌ وَ لاٰ يَمَسُّنٰا فِيهٰا لُغُوبٌ .فاطر٣٥/.
[**]فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ مَنْ يَأْتِيهِ عَذٰابٌ يُخْزِيهِ وَ يَحِلُّ عَلَيْهِ عَذٰابٌ مُقِيمٌ .هود٣٩/.