شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٢٢ - يطفئوا (توبه٣٢/ )
صادق(ع)نقل شده كه فرمود:« هركس به غير حق حكم كند و مردم او را به داورى بطلبند، طاغوت است[*]».
واژۀ«طاغوت»در هشت مورد از قرآن مجيد به كار رفته و هريك به تناسب آيات در معانى مذكور استعمال شده و اين كلمه هم به معنى مفرد و هم به معنى جمع آمده،اگرچه گاهى به«طواغيت»جمع بسته شده است[**].(ج ٢٠٧/٢-٢٠٨،ج ٤١٨/٣ و ٤٤٥-٤٤٦، ج ٢٢٢/١١.)
ط ف أ
يطفئوا:(توبه٣٢/.)[***]
از مصدر«طفوء»به معنى«خاموش شدن»است و«اطفاء»يعنى«خاموش كردن».
آيۀ مورد بحث،تلاشها و كوششهاى دشمنان را به دميدن و فوت كردن با دهان تشبيه كرده است،مىگويد:
«آنها مىخواهند نور خدا را با دهان خود خاموش كنند...»أَنْ يُطْفِؤُا نُورَ اللّٰهِتوبه ٣٢/.
مسئله خاموش كردن نور خدا در دو مورد از قرآن آمده يكى آيۀ فوق و ديگرى آيۀ ٨ از
[*]الطاغوت كل من يتحاكم اليه ممن يحكم بغير الحق.(نمونه،ج ٤٤٦/٣.)
[**] دربارۀ«طاغوت»و مادّۀ اصلى آن،نظريات مختلفى به شرح زير اظهار شده است:١.«زمخشرى»در كشاف معتقد است كه طاغوت در اصل«طغيوت»(بر وزن فعلوت)همانند«ملكوت»بوده،سپس مقلوب شده و لام الفعل بر عين الفعل تقدم يافته(محل ياء و غين عوض شده)و بهصورت«طيغوت»درآمده(آنگاه ياء متحرك ما قبل مفتوح قلب به الف شده)و پس از تبديل ياء به الف«طاغوت»شده است و از چند جهت معنى تأكيد را مىرساند:صيغه مبالغه،معنى مصدرى قلب.«تفسيركشاف،ج ١٢٠/٤.»٢.«طاغوت»در اصل«طغيوت»بوده(بر وزن فعيول)،جاى غين و ياء عوض شده،«طيغوت»شده،يا به قاعدۀ اعلال بدل به الف،سپس«طاغوت»شده است.«كتاب واژههاى قرآن،ص ١٣٣.»
[***]يُرِيدُونَ أَنْ يُطْفِؤُا نُورَ اللّٰهِ بِأَفْوٰاهِهِمْ ....توبه٣٢/.