شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٤٥٥ - فَساد (مائده٣٣/ )
مىباشد و با توجه به آيۀ مورد بحث،اين يكى از آداب مجلس است كه وقتى تازهواردى داخل مىشود حاضران جمعوجورتر بنشينند و براى او جا باز كنند،مبادا سرگردان و احيانا خسته و شرمنده شود.اين موضوع يكى از وسايل تحكيم پيوندهاى محبت و دوستى است(برعكس «نجوى»كه در آيۀ ٨ سورۀ مجادله آمده كه يكى از عوامل نفرت و بدبينى و دشمنى است).
تفاوت دو تعبير«تَفَسَّحُوا»و«فافْسَحُوا»در آيۀ مورد بحث،كه يكى از باب«تفعّل»و ديگرى از باب ثلاثى مجرد است ممكن است ازاينجهت باشد كه اوّلى داراى نوعى تكلف و دومى خالى از آن است،يعنى هرگاه گويندهاى بگويد زحمت كشيده به تازهوارد جا دهيد آنها بدون احساس زحمت جا دهند.(ج ٤٤٠/٢٣.)
ف س د
فَساد:(مائده٣٣/.)[*]
مفسد فى الارض كيست؟ واژۀ«فساد»نقطۀ مقابل صلاح است،به گونه تخريب و ويرانگرى گفته مىشود و به گفتۀ«راغب»در مفردات:
«فساد هرگونه خارج شدن اشياء از حالت اعتدال است،كم باشد يا زياد و نقطۀ مقابل آن صلاح است و اين در جان و بدن و اشيائى كه از حدّ اعتدال خارج مىشوند،تصوّر مىشود».
بنابراين تمام نابسامانيهايى كه در كارها ايجاد مىشود و همۀ افراط و تفريطها در كل مسائل فردى و اجتماعى،مصداق فساد است.
[*]...وَ يَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَسٰاداً...«...و در روى زمين دست به فساد مىزنند...»مائده٣٣/.و نيز در آيۀ ٢٥ سورۀ رعد مىخوانيم:...وَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ ...«...و در روى زمين فساد مىكنند...»(و آيات فراوان ديگر).